منابع مقاله ترکیب بردو بعنوان یک حشره کش

سازمان حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا U.S. Environmental Protection Agency

فصل پنجم : بحث و نتیجه گیری

افزایش میزان محصول سیب زمینی و بهبود کیفیت سیب زمینی و برخی دیگرمحصولات با اسپری بردو

گزارش دپارتمان کشاورزی ایالات متحده – واشینگتن دی سی

در ایستگاه های کشاورزی ورمونت، مین و نیویورک، مس بردو بر روی ترکیب غده های سیب زمینی اثرهای تعجب برانگیزی گذارده است. از نظر اهمیت چنین تاثیری، هنوز تحقیقی در یافتن دلیل آن، در ایالات متحده آمریکا صورت نگرفته است . کاربرد نقره محصول را افزایش نداد. Clinton در سال 1915 گزارش داد که به مدت 13 سال، اسپری بردو سبب افزایش محصول شده است.

Babcock در سال 1917گفت که برای افزایش محصول، باید گیاه را هنگامی که 8 اینچ بلندی دارد اسپری کرد و هر 10 روز یکبار تکرار کرد.Erwin گزارش کرد در مزارع، حتی با وجود سوختگی برگ ها، میزان محصول افزایش یافته است. Leiby در سال 1919 گزارش داد شاهد افزایش 64.2 درصدی محصول و نبود هر گونه بیماری بوده ایم. طی 10 سال در نیویورک، و طی 20 سال در ایستگاه ورمونت افزایش محصول داشته ایم . بنابر داده های سال 1920، از گزارش های چهار ایالت، ترکیب بردو، بطور کلی، میزان جامدات غده های سیب زمینی را افزایش داده است. آنالیز انگور و سیب زمینی، اثر بردو را بر کیفیت محصول نشان می دهد و دلیلی وجود ندارد که این تاثیر مثبت، در گیاهان دیگر نیز وجود نداشته باشد. بی تردید اثر محرک بردو در برخی گیاهان غیر قابل انکار است . همچنین بر تاثیر بردو بر روی غده های سیب زمینی و غنی تر شدن جامدات، نشاسته و نیتروژن موجود در آن و نیز دوام بیشتر گیاه تاکید نشده است. افزایش نشاسته در حالی است که دکستروز از بین رفته و ساکاروز آن کاهش یافته، خاکستر محلول طی رشد غده ها کاهش یافت، در حالیکه محتوای کل خاکستر ثابت ماند. مقدار کل نیتروژن افزایش یافت. با رسیده شدن غده ها، میزان مونوآمینو و نیتروژن آمید افزایش یافت.

یک عامل افزایش محصول سیب زمینی در اثر استفاده از ترکیب بردو، می تواند بی شک بدلیل کارکرد مس در کنترل زنجرک سیب زمینی و کاهش سوختگی برگ ها باشد . Lodeman به افزایش ضخامت برگ های آلو بخارا و آلو برقانی در اثر استفاده از اسپری بردو اشاره کرد . Zueker گزارش داد که گیاهان اسپری شده با بردو نسبت به پریدگی رنگ برگ ها مقاوم می شوند. برگ ها دارای کلروفیل بیشتر، قدرت بیشتر جذب و ترکیب مواد مغذی را دارند و عمر شاخه هایشان بیشتر است. Harrison گزارش داد برگ های آلو برقانی، هلو و گلابی ضخیم تر شده و دانه های کلروفیل در آنها افزایش یافته است. Chuard و Prochet گزارش دادند که مس بردو، اندکی میزان قند را در میوه های رسیده افزایش داده است. تاک رشد بیشتری یافته، برگ های آن پر رنگ تر شده و دوام بیشتری پیدا کرده است. این تحقیقات مبین آن است که بردو سبب زودتر رسیده شدن میوه، فعالیت بیشتر ارگانیسم گیاه شده و تنها بر کلروفیل اثر محرک نداشته است. به باور Schander میزان اندکی از مس بردو به میزان یک در صد میلیون قسمت، جذب برگ می شود و در جذب و ترکیب غذا و تعرق گیاه اثر می گذارد. (Cook, 1923)

گزارش نیوهاون ایالت کنتیکت

تحقیقات پیشین در سال های 1902 تا 1914 نشان داد که اسپری بردو حتی در شرایطی که بیماری بلایت سیب زمینی وجود داشت، سبب افزایش محصول سیب زمینی شده است . سه سال تحقیق از 1931 تا 1933 تایید می کند که اسپری بردو به میزان قابل ملاحظه ای سبب افزایش سالانه محصول سیب زمینی و بزرگی غده های سیب زمینی می شود. (Danlap and Turner, 1934)

گزارش آزمایش های ایالت اوهایو

Cook با فرمولاسیون های مختلف، ترکیب بردو را آزمایش کرد. او نشان داد اسپری با فرمول 50-2/5–2/5، بالاترین درصد را برای جامدات موجود در غده ها نشان می دهد. در حالیکه در گیاهان اسپری شده با فرمول 50-10-10، درصد جامدات در غده ها پایین تر بود. نتایج کار او نشان می دهد نسبت معینی از ترکیب بردو می تواند بیشینه ی اثر محرکه را روی گیاهان داشته باشد. به نظر او درجات بالاتر ترکیب بردو می تواند به گیاه آسیب بزند زیرا مس بیشتری خواهد داشت. او همچنین روی تعداد دفعات اسپری ها هم کار کرد و نشان داد تعداد دفعات کم اسپری، می تواند ترکیب غده ها را قوت دهد. در حالیکه وقتی تعداد دفعات اسپری دو برابر شود با همان درجه ی قبلی، چنین نتیجه ی خوبی را نخواهد داشت.

اثر اسپری ترکیب بردو بر روی گیاه

محققان بسیاری تأثیر ترکیب بردو بر گیاهان مختلف را در فازهای گوناگون انجام داده اند. نتایج کار اکثریت این محققان حاکی از آن است که پس از اسپری ترکیب بردو، تغییرات آشکاری در گیاهان بوجود آمده است. این تغییرات یا به لحاظ ریخت شناسی و یا فیزیولوژیک بوده است. تغییرات گیاه می تواند در هر دو مورد نیز باشد.

به نظر Sorauer نمک های مس سبب بزرگ شدن پارانشیم سلول ‌های گیاهی می‌شود. Frank و Kriiger پس از اسپری ترکیب بردو بر روی گیاه سیب‌زمینی، شاهد افزایش محصول شده‌اند. آنها این تأثیر را بیشتر فیزیولوژیک ارزیابی کرده‌اند تا مورفولوژیک؛ افزایش میزان تعرق، زیاد شدن مقدار کروفیل، تشکیل بیشتر نشاسته که برای ذخیره و جای دادن آن غده های سیب‌زمینی بیشتر رشد کرده‌اند. این تغییرات شامل بلندتر و ضخیم‌تر شدن برگ ها و افزایش دوام آنها هم بوده است. نسبت رشد غده ها را در مدت زمان معین، بین گیاهان اسپری شده و اسپری نشده به ترتیب 17:16 و 19:17 گزارش شده و این همه به باور آنها تحت تأثیر جذب مس توسط برگ و افزایش فتوسنتز بوده است.

Rumm برگ‌ های اسپری شده را تیره تر و قویتر ارزیابی می‌کند و با مشاهده‌ی میکروسکوپیک، افزایش دانه‌های کلروفیل را تأیید می‌کند. او دامنه ی رشد ضخامت برگ های اسپری شده را از 2/17 تا 16/31 میکرو میلیمتر اندازه‌گیری کرده است. به نظر او تغییرات بوجود آمده بدلیل نفوذ مس است؛ پارانشیم سلول‌ های فتوسنتز و اپیدرم ضخیمتر شده اند. هریسون پس از اسپری با ترکیب بردو، برگ های درختان آلو بخارا، آلو برقانی و هلو را ضخیم تر ارزیابی کرد.

Lodeman هم پس از اسپری با ترکیب بردو، برگ های هلو و گوجه را ضخیم تر گزارش کرد. زاکر که همیشه کار گلخانه‌ای داشت پس از اسپری با ترکیب بردو، افزایش تعرق گیاهی، ازدیاد میزان کروفیل و جذب گیاهی را گزارش داده است.

Prochet و Chuard با تزریق محلول رقیق شده ی حاوی مس به گیاه متوجه بنیه قویتر و رشد بیشتر گیاه شده و رنگ برگ ها را قوی‌تر، ضخامت و دوام برگ ها را هم بیشتر مشاهده و ارزیابی کرده اند.

Schander گمان می کرد اثر سایه بر باقیمانده‌ی خشک شده ی ترکیب بردو بر روی گیاهان، جذب دی ‌اکسید کربن را بیشتر می‌کند. نظر او هم این است که افزایش تعرق و جذب گیاه و همه‌ی این تغییرات بدلیل نفوذ مس است. Sorauer اینطور استنتاج می‌کند که ترکیب بردو به جای این که محرک باشد مانع رشد گیاه شده است. به نظر او جذب مس سبب دیاستاز گیاه شده و نشاسته ی تشکیل شده روی کلروفیل کپه می شود. Amos گزارش کرده است ترکیب بردو جذب برگی را متوقف می‌کند زیرا روزنه‌ های هوایی را بلوکه کرده و در نتیجه هوای کمتری به دورن فضاهای بین سلولی وارد می‌شود. Dugger و Cooley هم به افزایش تعرق گیاه پس از اسپری ترکیب بردو اشاره کرده اند. Lutman در کارهای اولیه‌ خود نتیجه ‌گیری کرد با ورود مقدار کمی مس به درون گیاه (برگ)، یک ترکیب شیمیایی بین مس و کلروفیل بوجود می‌‌آید. سلول های پارانشیم و سلول های فتوسنتز ضخیم تر شده و دانه‌ های کلروفیل افزایش یافته است. او در کار اخیر خود اظهار کرده است بهبود بنیه گیاهان پس از اسپری با ترکیب بردو بدلیل از بین رفتن بیماری های گیاهان است و نه بدلیل محرک رشد بودن مس.

آنالیز شیمیایی

نتایج آنالیز برگ های لوبیا (اسپری نشده و اسپری شده با بردو) توسط کار اخیر E.C. Wagner در آزمایشگاه های بیولوژیک شیمیایی دانشگاه ایالتی اوهایو ارائه شد. این نتایج، بیانگر این است که تفاوت مهمی در ترکیب برگ های اسپری شده نسبت به برگ های شاهد وجود دارد:

برگ های اسپری شده با بردو نسبت به برگ گیاهان شاهد دارای میزان بالاتری از کل قند و ساکاروز، و اما مقدار کمتری از قندهای کاهنده هستند.
در گیاهان اسپری نشده در تمامی موارد، اشکال مختلف نیتروژن در مقدارهای بیشتری موجود است.
وزن خشک برگ های اسپری شده بیشتر است.
بطور کلی برگ های اسپری شده، نیتروژن کمتر و کربوهیدرات بیشتری دارند.

اکثریت عظیم کار، داده های انبوه که با کار دانشمندان طی 30-25 سال اخیر انجام شده است نشان می دهد که گیاه سیب زمینی توسط اسپری بردو، بطریقی تحریک شده و محصول بیشتری می دهد.

Crandall از قول Schander نوشت: Zueker فهمید گیاهان مداوا شده با بردو نسبت به پریدگی رنگ برگ ها بیشتر مقاوم هستند. همین طور گیاهان بخشا رنگ پریده، بوسیله درمان با بردو رنگ طبیعی خود را باز می‌یابند. او این عمل را نتیجه ی یک تحریک الکتریکی می‌داند. در همه گیاهان، کم و بیش جریان‌ های الکتریکی ضعیفی وجود دارد که در اثر حرکت آب در فضاهای موئین تولید می شود. یعنی ته نشست یک ماده‌ی قویا مثبت الکتریکی مانند هیدروکسید مس بر روی برگ ‌ها می‌بایست قابلیت تشدید جریان‌ های الکتریکی درون گیاه را داشته باشد و از این راه بر فعالیت‌ پرتوپلاسم تأثیر گذارد.

گواه جذب مس

در جذب مس توسط گیاه، تحت تأثیر اسپری با ترکیب بردو تردید اندکی وجود دارد. هر چند نظر محققان نسبت به این امر در زمینه ی این که تا چه درجه ای این تأثیر وجود دارد و از چه راهی این امر آشکار می شود متفاوت است. اکثریت عظیم کار، داده های انبوه که با کار دانشمندان طی 30-25 سال اخیر انجام شده است نشان می دهد که گیاه سیب زمینی توسط اسپری بردو، به طریقی تحریک شده و محصول بیشتری می دهد.

میزان محصول سیب زمینی نشانگر تغییرات در فیزیولوژی گیاه بر اثر اسپری با ترکیب بردو است

میزان و کیفیت محصول یک گیاه، نشانگر شرایطی است که رشد گیاه، فرایندها یا تغییرات فیزیولوژیک گیاه را تحت تأثیر خود قرار می دهد. اثر ترکیب بردو در افزایش محصول سیب زمینی دلیلی است بر تغییرات فیزیولوژیک بر اثر اسپری و افزودن داده ها در اثبات نظریه ی سمیت بردو از رهگذر تأثیر بر گیاه.

هر چند محققان بسیاری در تجربیات میدانی خود نشان داده اند که ترکیب بردو محصول سیب زمینی را افزایش می دهد، برجسته ترین، مشروح ترین و گواه قاطع، توسط کار Cook انجام شده است. او با مطالعات کمیّ شیمیایی، تأثیر اسپری بردو را روی گیاه در غیاب بیماری یا هجوم حشرات مطالعه کرده است. او نشان داد که تمامی گیاهان دارای مقادیر کمی مس هستند و اینکه غده های سیب زمینی تنها ردی از مس دارند. در حالیکه ریشه، ساقه و برگ های گیاه سیب زمینی دارای مقدار قابل قبولی مس می باشند. گرچه این میزان مس تغییراتی دارد اما اکثریت نمونه های اسپری شده با مس، دارای مقادیر بیشتری مس هستند. این نظر با کار Lehmann هماهنگ است که خاکِ دارای مس بیشتر، سبب می شود گیاه دارای مس بالاتری شود. MacDougal هم نشان داد گیاهان روییده در خاک دارای مس بیشتر، در بافت های گیاهی خود میزان مس بیشتری دارند.

Cook نشان داد محصول سیب زمینی با اسپری بردو افزایش پیدا می کند و بعنوان یک قاعده، غده های سیب زمینی در گیاهان اسپری شده دارای درصد بالاتری از جامدات، نشاسته و نیتروژن هستند. این نتایج از داده های هفت ایالت بدست آمده است. محتوای کل نشاسته 50% افزایش داشت، کل نیتروژن افزایش داشته و با رسیده شدن غده ها میزان مونو آمینو و نیتروژن آمید هم افزایش پیدا می کند.

Cook اضافه می کند که گزارش های منتشر شده این حقیقت را نشان می دهد که اسپری مس نه تنها محصول سیب زمینی را افزایش داده است (در بخش های متعدد کشور)، بلکه به نحو مطلوبی روی ترکیب سیب زمینی هم اثر می گذارد. علاوه بر کنترل بیماری و حشره، به نظر می رسد مس اثر تحریک کننده ای بر رشد گیاه سیب زمینی دارد. داده هایی که او ارائه کرده است قطعی ترین داده ها در میان محققان است.

محققین ادعا می کنند اسپری بردو میزان تولید را در تجارب میدانی کاهش داده است. هر چند Folsoin و بوند پیشتر معتقد بودند اسپری بردو محصول سیب زمینی را افزایش می دهد ولی در کارهای شخصی اخیر خود بیان می کنند افزایش محصول بخاطر کنترل بیماری ها و آفات است.

در برخی موارد ممکن است که اسپری بردو، آسیب هایی را به برگ وارد کرده باشد. اما این امر بدلیل شرایط گوناگون کار محققان، روش های مختلف آماده کردن اسپری، زمان و تعداد دفعات اسپری، قدرت محلول، بویژه اگر اضافی باشد و شرایط متغیر آب و هوایی و خاک اتفاق می افتد. اما تجارب، گواه بر این است که به عنوان یک قاعده، ترکیب بردو محرک رشد گیاه است.

هر چند بسیاری از محققان اعتراف کرده اند اسپری بردو ممکن است باعث افزایش محصول و تأثیر روی گیاه شود و نیز کنترل آفات سیب زمینی را موجب شود، اما بسیار مشکل است این همه را بر مبنای این عمل محافظتی بردو به تنهایی بدانیم.

تئوری های بسیاری سعی کرده اند این افزایش محصول را بویژه در مورد سیب زمینی توضیح دهند:

گروهی باور دارند پس از اسپری بردو گیاه قوی تر شده و محصول بیشتری می دهد زیرا اسپری مس گیاه را محافظت کرده و از آسیب قارچ و حشرات ایمن ساخته است.
گروهی دیگر این افزایش محصول را به افزایش میزان تعرق گیاه نسبت داده اند، که این به نوبه ی خود روی رشد گیاه مؤثر است و جابجایی نشاسته و مواد متشکله ی غده ها را موجب می شود.
میزان فوتوسنتز با اسپری مس می تواند تغییر کند (یا مستقیماً) و یا بنا به اثر سایه و یا نور آفتاب. این ادعا هم برای توضیح افزایش محصول گفته شده است.
ممکن است میزان کمی مس توسط گیاه جذب شود و میزان کلی متابولیسم گیاه را افزایش دهد. البته نمی توان برای تمام گیاهان یک نتیجه را تعمیم داد. برای اطمینان، در مطالعه ی درختان سیب، سمپاشی با ترکیب بردو برای سمیت زنجرک سیب زمینی نشان داد هیچ سمیتی برای نمونه های دیگر زنجرک که در آن درختان فراوان بودند، نداشت.
امکان دارد وقتی مس به درون گیاه نفوذ می کند با برخی از اجزای سلول وارد واکنش شده و نوعی ترکیب آلی شکل بگیرد که برای گیاه سمی نباشد بلکه محرک، محافظ و ایمن کننده گیاه در مقابل قارچ و زنجرک سیب زمینی باشد.

همچنین ممکن است مس در نفوذ خود به بافت گیاه با دیگر مواد شیمیایی ای همراه شود که به عنوان بافر عمل کرده و مانع سمیت طبیعی مس شود.

ترو می گوید، حضور کلسیم به میزان زیادی سمیت مس و دیگر فلزات را برای گیاه کاهش می دهد و امکان می دهد گیاه بتواند غلظت بالاتری از مس را تحمل کند.

Cook فکر می کند از آنجا که مس اثر مطلوبی بر میزان محصول و ترکیب غده ها دارد و از آنجا که مقادیر بیشتری از مس و آمینو و نیتروژن آمید در گیاهان اسپری شده وجود دارد محتملاً آمینو اسیدها، فعالیت سلول را از هرگونه سمیت مس محافظت می کند و اجازه می دهد مس اثر محرک خود را بر سلول های گیاه بگذارد.

Cook، کار Sherman و همکارانش را که نشان دادند برخی از اسیدهای آمینه می توانند میزان هیدرولیز نشاسته گیاهی را افزایش دهند، تایید می کند. او معتقد است با اضافه شدن یکی از این آمینو اسیدها، گیاه توسط آنزیم از اثر زیان آور سولفات مس محافظت می شود. به این ترتیب آمینواسیدها فعالیت هر آنزیمی را که توسط مس بخشا غیرفعال شده بود را به حالت نخست و کامل فعالیت آن برمی گردانند. آنچه ذکر شد در توضیح جذب موفق مس توسط گیاه بسیار اهمیت دارد، چه در آسیب نزدن به گیاه و چه در برابر داده هایی که پیشتر در مخالفت گفته شده است.

کاملاً آشکار است که ترکیب بردو هم به لحاظ فیزیولوژیک و هم به لحاظ شیمیایی بر گیاه مؤثر است و می تواند سبب تغییراتی قابل اندازه گیری در گیاه شود. در آزمایش های تغذیه اثبات شد که محلول های سولفات مس در غلظت هایی پایین تر از 10000 - 1 برای حشرات سمی نیستند . از سوی دیگر مس، تنها در اندازه های بسیار ناچیز (کمتر از 50000 – 1) در عصاره ی گرفته شده از گیاهان اسپری شده می تواند وجود داشته باشد. بنابراین منطقی است که نتیجه بگیریم سمیت بردو برای زنجرک ها بدلیل ایجاد برخی تغییرات فیزیولوژیکی است که اسپری ترکیب بردو به گیاه القا کرده و آن را بطور موقت در برابر زنجرک ها ایمن می کند. (Delong 1940)

فصل چهارم : کنترل دیگر آفات با ترکیب بردو

کنترل سوسک مکزیکی لوبیا بعنوان آفت لوبیای لیما

گزارش ایستگاه آزمایش های کشاورزی ایالتی ژنوا نیویورک

سوسک مکزیکی لوبیا اصلی ترین آفت مزارع لوبیای لیما می باشد . در لانگ آیلند نیویورک تحقیقات میدانی از سال 1936 تا 1941 به منظور مقایسه مواد در کنترل سوسک مکزیکی لوبیا انجام شده است. در این تحقیقات از ترکیب بردو، مس-آهک، گوگرد، گوگرد وتابل، خاک رس، شیر بدون خامه و نیز حشره کش های طبیعی؛ گرد پیرتروم ، گرد دریس ، رتنون استفاده شده است.

تحقیقات سال 1936، آشکارا نشان داد که ترکیب بردو با استاندارد بالا و به نحو باور نکردنی، بدون اضافه کردن هیچ ماده حشره کشی، در کنترل سوسک مکزیکی لوبیا و محافظت از برگ ها موفق بوده است.

ماه مه سال 1937 از نظر آب و هوایی، سالی گرم و خشک بود و محصولات مورد هجوم سوسک مکزیکی لوبیا قرار گرفته بودند . از اوایل تحقیقات روشن شد که ترکیب بردو اثر برجسته ای در محافظت برگ ها در برابر تغذیه سوسک مکزیکی لوبیا و نیز افزایش محصول داشت، بدون آنکه ماده حشره کشی بدان افزوده شده باشد . در حالیکه برای کارآیی گوگرد اضافه کردن مواد حشره کش ضروری بود.

در 14 سپتامبر داده های ثبت شده نشان دهنده موثر بودن ترکیب بردو بود زیرا ردیف های اسپری شده با بردو، بطور متمایز عالی تر بودند . مواد دیگر در کنترل سوسک مکزیکی لوبیا در رتبه پایین تری از ترکیب بردو قرار گرفتند. برتری دیگر ترکیب بردو قارچ کش بودن آن و بیمه کردن محصول با اسپری بردو بود. نتایج عالی سری آزمایش های ترکیب بردو در کنترل سوسک مکزیکی لوبیا موثرتر از سری آزمایش ها با مس – آهک، گوگرد وتابل و گوگرد با افزودن پودر حشره کش بوده است. نتایج اسپری ترکیب بردو سبب افزایش محصول نیز شده است . نتایج امیدبخش با ترکیب بردو و گرد مس-آهک بدست آمد.

در آزمایش ها نیازی به بهبود خاصیت حشره کشی ترکیب بردو وجود نداشت چرا که بخوبی سوسک مکزیکی لوبیا را کنترل می کرد و افزایش قابل ملاحظه ای نیز در میزان محصول بوجود آورد . اشکال برگ سوزی با استفاده از ترکیب بردو در سال 1938 از منطقه غرب نیویورک و اوهایو و نیز در سال 1940، گزارش شد . ترکیب های غیر محلول مس که در واکنش های شیمیایی خنثی می باشند چنین اشکالی را بوجود نمی آورند.

مس شایستگی خود را در درمان و کنترل سوسک مکزیکی لوبیا نسبت به گوگرد و مواد حشره کش نشان داد . گرده پاشی اثر کمتری از اسپری داشت. (Huckett, 1942)

زنجرک چغندر

زنجرک چغندر نه فقط از شیره گیاه تغذیه می کند و سبب ضعف و کندی رشد آن می گردد، بلکه بعضی ازآنها ناقل بیماری ویروسی با نام کرلی تاپ در چغندرقند می باشند. این بیماری در اکثر مناطق چغندرکاری کشور بویژه در استان فارس خسارت وارد می کند. این بیماری در منطقه فسا با 80 درصد آلودگی بوته ها سبب کاهش 40 درصدی میزان محصول شده است. از اینرو حشره کش های مختلفی برای کنترل زنجرک های عامل انتقال بیماری ویروسی پیچیدگی برگ چغندرقند مورد استفاده قرار گرفته است و خسارت بیماری کاهش یافته است(خیری و علیمرادی، 1347). ساختار این ویروس، کپسید دوقلوی بیست وجهی است. سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا در تلاش برای یافتن راه های مبارزه با این زنجرک می باشد . کشت متوالی چغندرقند یکی از عوامل در بالا رفتن جمعیت زنجرک ها می باشد (ارده، 1395).

کنترل زنجرک چغندر بعنوان آفت چغندرقند

گزارش دپارتمان کشاورزی ایالات متحده – واشینگتن دی.سی

آزمایش با سلول تغذیه غشایی

Carter، زنجرک چغندر را درون سلول های غشایی قرار می دهد. زنجرک ها از راه غشاء، محلول های گوناگون با غلظت های مختلف را تغذیه می کند. هر ظرف تقریبا شامل 20 سی سی محلول است. انتهای هر ظرف با یک غشاء پوستی بسته شده است. طرف دیگر لوله ی شیشه ای با یک تکه خز پوشیده شده بود تا حتی الامکان دما و رطوبت طبیعی را نگاه دارد.

معمولا 10 شفیره و زنجرک در هر سلول قرار می گرفت. مایع درون ظرف برای زنجرک ها جالب نبود. اما وقتی نور به قسمت غشاء می تابید زنجرک ها فورا به این سمت می آمدند تا با سوراخ کردن غشاء و خوردن محلول تغذیه کنند. وقتی زنجرک ها به این شرایط عادت کردند برای تغذیه اندکی بی حرکت باقی می ماندند.

آزمایش با محلول نمک های کلسیم و مس با غلظت های مختلف هم برای شفیره ها و هم برای بالغ ها انجام شد. زنجرک ها نمک های کلسیم و نمک های مس را تغذیه کردند. اطلاعات بدست آمده، بر مبنای 2600 مورد ثبت در تکرار آزمایش ها بوده است و در هر آزمایش بطور متوسط 8 ویژگی انتخاب شده است. از آنجا که مرگ زنجرک ها می توانست از گرسنگی باشد به هر محلول، یک محلول 5% شکر اضافه شد. سولفات مس، 10 برابر نمک های کلسیم برای زنجرک های بالغ سمی بود. مرگ شفیره ها مانند قبل هنگام پوست اندازی معیوب با بدن کاملا خمیده، همان مسمومیت با ترکیب بردو است. پوست های نیمه انداخته شده ی شفیره ها بطور آشکار آبی رنگ است. نشانه های مرگ زنجرک ها همان نشانه تیپیک مرگ از ترکیب بردو است. (Delong, 1940)

کنترل زنجرک چغندر و سوسک کک چغندر

گزارش از ایالت نبراسکا – لینکلن

ترکیب بردو دافع سوسک کک چغندر و زنجرک چغندر می باشد و آسیب را کاهش می دهد. زنجرک چغندر ناقل بیماری کرلی تاپ روی چغندر می باشد. (Bare, 1937)

کنترل ماگوت سیب

قارچ کش های سنتتیک که امروزه در باغ های درخت سیب مورد استفاده قرار می گیرند، تاکنون نتوانسته اند در جلوگیری از تخمگذاری ماگوت سیب موثر باشند. تنها ترکیب بردو، قارچ کش معدنی و ارگانیک توانسته است مانع تخم گذاری ماگوت سیب شود. ترکیب بردو به میزان قابل ملاحظه ای حشره را از تخمگذاری بازداشته و حشره ماده قادر به ترشح فرومون از تخمدان خود نشده است. این نتیجه در مدیریت یکپارچه آفات مورد بحث قرار گرفته است. (Opp et al. 2009)

کنترل پشه تب زرد

این پشه ناقل بیماری عفونی تب دنگی، یک بیماری ویروسی است، که به تب استخوان‌شکن هم مشهور است. سال‌هاست که این پشه با حشره ‌کش های سنتی کنترل می شود. ترکیب بردو دارای ویژگی‌های یک حشره ‌کش، باکتری ‌کش، قارچ‌ کش و راب ‌کش می‌باشد. در تحقیقات سال ۲۰۱۵ ترکیب بردو توانسته است علاوه بر کنترل پشه تب زرد، سبب ایجاد تغییرات فیزیکی و شیمیایی در زنجیره غذایی حشره شود. (Silva et al. 2015)

کنترل سن گیاهخوار

برای مبارزه با دیگر حشرات گیاه سیب زمینی مانند سن نیز باید مانند مورد زنجرک، اسپری بردو را انجام داد . (Shropshire, Compton, 1935) برای کنترل و جلوگیری از آسیب سن گیاهخوار ، تنها با اسپری تدریجی بردو، گیاه از آسیب حشره ایمن خواهد ماند. (Compton, 1932)

کنترل تریپس کاکائو

اسپری ترکیب بردو تریپس کاکائو را کنترل می کند. این حشره مکنده شیره گیاه است و اسپری بردو باید به دقت و بویژه زیر برگ ها را پوشش دهد. این کنترل کاملا موثر است. هنگامی که برگ های تازه روئیدند، اسپری باید تکرار شود. (Marshall et al. 1920)

کنترل لیسه و حلزون

لیسه های باغی، از اسپری بردو بیزارند. بردو دافع لیسه است .(Compton, 1932) ترکیب بردو بعنوان یک جلبک کش و علف کش نیز بکار می رود. ترکیب بردو لیسه و حلزون را در آب های آبیاری و سامانه های تصفیه آب شهری می کشد. (Zimdahl, 2010)

آهک موجود در ترکیب بردو کنترل کننده حلزون باغی است. (Steiner et al. 1943)

کنترل پسیل

ترکیب بردو هنگامی که بر روی برگ ها اسپری شود، دافع پسیل می باشد.

کنترل برخی آفات با امولسیون روغنی بردو

کنترل ماگوت پیاز

ماگوت پیاز با اسپری امولسیون روغنی بردو با موفقیت انجام می شود. (Compton, 1932)

کنترل شپشک سن ژوزه

شپشک سن ژوزه آفت درختان هلو، سیب و گلابی است. کنترل آن بوسیله اسپری امولوسیون روغنی ترکیب بردو انجام می شود. (Marshall et al. 1920)

کنترل برگ پیچان

برگ پیچان را می توان با امولوسیون روغنی بردو کنترل کرد. (Marshall et al. 1920)

کنترل کنه تارعنکبوتی

با استفاده از امولوسیون روغنی ترکیب بردو، کنترل کنه تارعنکبوتی ممکن می شود. هنگامی که بردو کاملا خشک شود برای تمام طول فصل روی گیاه باقی خواهد ماند. (Marshall et al. 1920)

فصل سوم : کنترل زنجرک سیب زمینی بعنوان آفت دیگر محصولات با ترکیب بردو

کنترل زنجرک سیب زمینی بعنوان آفت رازک

گزارش ایستگاه آزمایش های کشاورزی ایالتی ژنوا نیویورک

در مورد آسیب زنجرک ها، در سال 1938 در یک مزرعه ی رازک ، قسمتی از رازک ها با ترکیب بردو اسپری شده اند. در قسمت اسپری شده هیچ بیماری یا آسیب حشره بوجود نیامد. در حالی که برگ های بخش های اسپری نشده، با تغذیه ی زنجرک زرد شده و بخشا از بین رفته اند. برگ های رازک با اسپری بردو سالم باقی مانده اند و در تمام طول فصل سبز باقی ماندند. بعلاوه وزن میوه ی رازک، در بخش اسپری شده 52% بیشتر از بخش اسپری نشده بود. در فصول خشک سال، آسیب شدید زنجرک ها مانع از رسیده شدن میوه ی رازک می شود. ترکیب بردو توانسته است میزان آسیب برگ ها را از 89% و 95% به 2% و 4% برساند. تلاش برای کنترل زنجرک ها با دیگر مواد بی اثر بوده است.

برتری ترکیب بردو در کنترل زنجرک نسبت به دیگر مواد بکار رفته ثابت شده است. درطی چهار سال انجام اسپری ترکیب بردو، یعنی در سال های 1939 الی 1942 آسیب وارده به برگ ها به 1، 0، 1 ، و 2 درصد کاهش یافته است. (Magie, 1944)

کنترل زنجرک سیب زمینی بعنوان آفت حبوبات و بقولات

گزارش ایالت اوهایو

سال ها است که بردو به عنوان یک حشره کش بسیار مهم مورد استفاده قرار گرفته است. در سال 1922 بال، فنتون و هرتسل کشف کردند که بردو حشره کش زنجرک است. اما ایشان یافته های خود را دنبال نکردند و تنها نتیجه کار آنها ثبت بردو بعنوان دافع حشرات بود. حشره شناسان گمان می کردند، بردو یک حشره کش تماسی است، در حالیکه اینطور نبود .

در حین آزمایش ها و تحقیق مواد مختلف در کنترل زنجرک سیب زمینی روی سیب زمینی و حبوبات و بقولات ، مواد بسیاری مورد آزمایش قرار گرفتند. بعنوان نمونه گل پیرتروم که یک حشره کش تماسی است در عرض سه یا چهار ساعت حشرات را از بین می برد. اما پیرتروم بر تخم حشره تاثیری نداشت و بزودی با بیرون آمدن شفیره های جوان از تخم، با هجوم شدید زنجرک روبرو می شدیم. اما نتیجه اسپری بردو بسیار موفقیت آمیز و متفاوت بود. 24 ساعت پس از اسپری، زنجرک ها هنوز وجود داشتند. اما پس از سه یا چهار روز شفیره های جوان بیرون آمده از تخم بزودی می مردند. بنابراین بردو یک کنترل موثر در کشتن زنجرک ها بود. مساله دیگری که هنوز دلیل آن را نمی دانیم افزایش محصول با اسپری بردو است.

اینکه چرا بردو عامل محرکی برای رشد گیاه است هنوز برای ما روشن نیست. (Delong, 1929)

گزارش کالج کشاورزی و ایستگاه آزمایش های کشاورزی دانشگاه ایلی نوی

کنترل زنجرک سیب زمینی روی حبوبات و بقولات با اسپری بردو انجام می شود. (Compton, 1932)

گزارش کالج کشاورزی و ایستگاه آزمایش های کشاورزی دانشگاه اوربان ایلی نوی

اسپری بردو زنجرک سیب زمینی را روی بقولات و حبوبات کنترل می کند. (Shropshire and Compton, 1935)

کنترل زنجرک سیب زمینی بعنوان آفت لوبیا

دفتر حشره شناسی و قرنطینه گیاهی ایالات متحده - آزمایش ها در ایالت اوهایو

تحقیقات میدانی انجام شده در زمینه ی کنترل زنجرک سیب زمینی بعنوان آفت لوبیا، طی سال های 1926، 1927 و 1928 انجام شده است و مطالعات بعدی در سال های 1932و 1933 به اتمام رسیده است. روش تجربی در این آزمایش ها در سه فاز مختلف انجام شده است:

آزمایش های میدانی طراحی شده به منظور تعیین میزان سمیت نسبی مواد مختلف در شرایط طبیعی بر روی گیاهان لوبیا انجام شده است. کنترل و هدایت آزمایش ها و مشاهدات برای رسیدن به نتیجه ی قطعی صورت گرفته است.
آزمایش ها بر روی یک گیاه معین با مواد مختلف انجام شده است تا خواص آن مواد را در نابودی حشره و تخم آن ارزیابی کنیم.

این آزمایش ها در مزارع دانشگاه ایالتی اوهایو و انستیتوی ایالتی انجام شده است.

مقایسه ی مواد بکار رفته در مطالعات اولیه

سری آزمایش های سه سال اول نشان داده است که ترکیب بردو و عصاره گل پیرتروم در مورد زنجرک سیب زمینی بهترین کنترل را داشته اند. از نقطه نظر نابودی فوری حشرات، عصاره گل پیرتروم از ترکیب بردو موفق تر عمل کرده است. اما به لحاظ کنترل فصلی، این عصاره موفق نیست. عصاره نامبرده در عرض چند دقیقه همه ی حشرات را نابود می کند ولی برای شفیره ها، حشراتی که بعد از سمپاشی تازه از تخم بیرون می آیند اثری ندارد. از آنجا که ترکیب بردو چندین روز بر روی گیاه باقی می ماند در این مورد موفق عمل می کند هر چند تأثیر آن بر حشرات کندتر است.

اثر ترکیب های صابون نیکوتین و روغن نیکوتین هرگز قانع کننده نبوده است. حتی با تغییر روش ها و نیز در شرایط مختلف آب و هوایی، شاید کنترل جزیی مشاهده شود اما نه یک کنترل که بتوان در سطح کلی تجاری مطرح شود. این مواد شاید حشرات را موقتاً گیر می انداختند ولی حشرات بعدا خلاصی می یافتند.

اثر اسانس دریس هم کمتر از نیکوتین بود.

خلاصه ی کار میدانی انجام شده در مدت سال های (1928-1926) را نشان می دهد. با مشاهده این جدول می بینیم ترکیب بردو در نابودی زنجرک ها و شفیره ها قویا عمل کرده است.

آزمایش های بررسی اثر حشره کش بودن - آزمایش قفس

در سری دیگری از آزمایش ها شفیره ی زنجرک روی درختان قرار داده شد. مواد گوناگونی آزمایش شد. گویا اکثرا حشره کش های خوبی هستند. اما همه ی این مواد برای شفیره ها که بعد از اسپری گیاهان وجود دارند اثری ندارند. چون اثر اکثر مواد آنی است و در این صورت برای شفیره هایی که بعدا از تخم بیرون می آیند باید دوباره سمپاشی انجام شود. دوره ی تخم گذاری، تشکیل شفیره و مراحل پوست اندازی شفیره ها مدت دار است. از این روی سمومی که اثر آنی شدیدی دارند، به لحاظ اقتصادی مقرون بصرفه نیستند چون برای حشرات تازه بدنیا آمده از شفیره ها باید تکرار شوند. اما مواد شامل سولفات مس برای چندین روز اثر سمی خود را حفظ می کند و روی گیاهان باقی می ماند. هر چند عصاره گل پیرتروم، نیکوتین و بویژه امولسیون های روغنی بهترین کنترل کننده ها هستند، اما هنگام تکرار آزمایش های طراحی شده ی میدانی، نتایج یکسان و قانونمندی ارائه نمی دهند و نیز اینکه برای شفیره هایی که بعدا از تخم بیرون می آیند اثری ندارند. بنابراین درصد مرگ و میر ارائه شده در آزمایش های قفس تنها قسمتی از داستان را می گوید.

مطالعات میدانی آشکار کرد ترکیب بردو بخاطر اثر دیرپایی آن بر روی گیاهان، برای حشرات تازه بیرون آمده از تخم موثر است و پس از تغذیه از برگ های اسپری شده با بردو بزودی می میرند. در این مرحله، تصمیم گرفته شد تا آزمایش هایی فقط برای ترکیب بردو به عنوان یک حشره کش طراحی شود تا معلوم شود ترکیب بردو در چه شرایطی و از رهگذر کدام مکانیسم برای حشرات سمیت داشته است.

توجه به اثر سمی ترکیب بردو بر روی حشرات

محققان ذکر کردند که ناپدید شدن زنجرک ها از روی گیاهان مورد درمان که چند روز پیش اسپری شده بودند، عملکرد دافع حشرات بودن بردو است. سپس آنها برگ های منفرد از گیاهان اسپری شده را برداشته و در لوله ‌های شیشه‌ ای آزمایشگاهی با در پوستی محصور کردند و زنجرک ها را بر روی برگ ها قرار دادند. در این آزمایش ها حتی یک مورد هم حشرات بیرون آمده از شفیره به حد بلوغ نرسیدند، اما زنجرک ها در لوله های آزمایشگاهی با برگ های اسپری نشده تا حد بلوغ رشد کردند. هر چه حشره جوانتر بود زودتر می مرد. تردید داشتند که آیا ترکیب بردو برای بالغ ‌ها هم سمی است؟

از سال 1928 آزمایش های دیگری شروع شد. در این آزمایش ‌ها اسپری بر روی گیاهان با مواد مختلف از جمله ترکیب بردو انجام شد. اثر ترکیب بردو بر روی زنجرک ها فوری نبود یعنی 24 ساعت پس از سمپاشی تعداد آنها همان تعداد اولیه بود اما به دنبال 3 یا 4 روز تمامی زنجرک ها از پا افتادند. یک هفته پس از اسپری هیچ شفیره ی جدیدی وجود نداشت به جز چند شفیره خیلی کوچک . اثر ترکیب بردو به کندی اما در نابودی حشرات حتمی است.

معمولا در مورد زنجرک ها اسپری وقتی انجام می‌ شود که آنها روی گیاهان هجوم آورده‌ اند. در این آزمایش ها بعضی شفیره ها از تمام مراحل رشد (مراحل پوسته اندازی)، ظرف مدت 24 ساعت پس از اسپری مردند. در انتهای 4 روز بیش از 5% زنجرک‌ ها زنده نماندند .در انتهای روز ششم معمولاً همه مردند. اما معاینه ی حشرات روی برگ‌های اسپری نشده نشان می دهد 85% زنده ماندند. تغذیه ی زنجرک ها روی گیاهان اسپری شده و نشده یکسان بود و هیچ نشانه ای دیده نشد که زنجرک های از روی گیاهان اسپری شده به سمت گیاهان اسپری نشده بروند.

آزمایش ها برای نشان دادن اینکه ترکیب بردو یک حشره کش تماسی است

برای این که تماسی بودن اثر ترکیب بردو را بفهمیم دو روش بکار برده شد:

روش اول این است که ابتدا اسپری گیاهان با ترکیب بردو انجام می شود و پس از خشک شدن آن، زنجرک‌ها روی گیاهان قرار می‌گیرند. در این روش اسپری شدن خود حشره حذف شده است.

در روش دوم حشرات در ظرفی درون ترکیب بردو شناور شده تا سپس روی گیاهان اسپری نشده قرار بگیرند. منظور این بود که اثر تماسی ترکیب بردو را متوجه شوند.

هم شفیره ها و هم بالغ ها به روش اول با تعداد بسیاری آزمایش شدند. در این آزمایش ها اسپری گیاهان و زمان گذاشتن حشرات بر روی گیاهان تغییر کرد. وقتی حشرات یک چند ساعتی پس از اسپری گیاهان روی آنها قرار می گرفتند، ظرف 4 یا 5 روز همگی مردند. اما وقتی 2 یا 3 هفته پس از اسپری روی گیاهان قرار می گرفتند، جالب است که تقریبا در همان مدت نابود می شدند. این نشان می داد که لازم نبود ماده ی اسپری را به خورد زنجرک ها بدهیم تا بمیرند.

هنوز این احتمال وجود دارد که اثر ترکیب بردو تماسی باشد یعنی همین که زنجرک ها روی برگ حرکت می کنند با باقیمانده ی خشک شده ی ترکیب بردو تماس پیدا می کنند. برای حذف اثر تماسی، سه یا چهار روز پس از اسپری، تمامی گیاهان با آب جاری شسته شدند. برگ ها تا حد ممکن شسته شد بدون این که آسیبی به بافت آنها وارد شود. هر لکه یا باقیمانده ی قابل مشاهده ی ترکیب بردو پاک شد و سپس زنجرک ها را روی گیاه قرار دادند. زنجرک ها طی چهار یا پنج روز مردند. نشانه های تیپیک حاکی از آن بود که زنجرک ها در اثر سمیت ترکیب بردو مرده اند.

شفیره ها را با روش دوم غرق در محلول ترکیب بردو کردند. حتی گاه لازم بود بسیاری از آنها را از غرق شدن نجات دهند. برای چندین دقیقه زنجرک ها قادر به حرکت نبودند. وقتی نشانه هایی از فعالیت در آنها مشاهده شد فورا روی گیاهان اسپری نشده قرار گرفتند. در انتهای روز ششم کمتر از 5% آنها مردند. و در بعضی آزمایش ها حتی تا 10 و 12 روز همگی زنده ماندند.

آزمایش با سلول تغذیه

تلاش برای حذف عامل تماسی است. در این آزمایش ها فقط یک روی برگ ها اسپری شد. زنجرک ها باید طوری قرار می گرفتند که در تماس با ترکیب بردو قرار نگیرند. باید یک سلول دیگر تغذیه ی محصور شده، برای تغذیه زنجرک ها روی برگ های اسپری نشده در نظر گرفته می شد. تنها رویه ی بالایی برگ اسپری شد و شفیره ها در قسمت زیرین برگ قرار داده شدند زیرا زنجرک ها بطور طبیعی در زیر برگ ها می نشینند.

برای درست کردن سلول تغذیه انواع مختلفی شیشه امتحان شد که بهترین نتیجه با شیشه هایی با قطر و طول 5/2 اینچ بدست آمد. زیرا رگبرگ های بزرگ کاملا به دهانه نمی چسبید. یک حلقه جیر، کمی پهن تر از قطر شیشه، به دهانه چسب زده شد. این پارچه می تواند جلوی فرار حشرات را بگیرد. انتهای دیگر سلول تغذیه با پارچه ململ پوشیده شد تا اجازه جابجایی هوا را بدهد. سلول تغذیه با سیم به زمین اتکا داشت . بدین ترتیب زنجرک ها در شرایط طبیعی خود تغذیه کرده و شرایط در کنترل ما می باشد.

بزودی مشاهده شد که تعداد کمی از شفیره ها تمام شیره ی یک قسمت کوچک برگ را در مدت کوتاهی خوردند. اما زنجرک ها برای تغذیه نیاز به ناحیه ی وسیع تری روی برگ داشتند. برای گرسنه نماندن آنها شیره ی گیاهان گرفته شد و عصاره ی آن به مقدار زیادی به بدن آنها پمپ شد. لازم بود در یک سلول تنها 5 یا 6 حشره باشد. باید چندین سلول تغذیه برای تکرار آزمایش ها درست می کردیم. سلول تغذیه ی شاهد، طبق معمول داشتیم برای برگ های اصلا اسپری نشده که معیار مقایسه مان است و با همان تعداد زنجرک. نتایج این آزمایش ها متغیر بود. بسته به تفاوت دما، بزرگی شفیره ها و عوامل دیگر، اما بطور کلی داستان همان داستان قبلی بود (در هر حالت ). در یک سری از آزمایش ها 60% زنجرک ها 5 روز بعد و در سلول شاهد کمتر از 5% مردند. در انتهای 10 روز، 82% مردند و در سلول شاهد کمتر از 5%. در یک سری از آزمایش ها در انتهای 7 روز 84% مردند و در سلول شاهد 50% و در انتهای 14 روز 95% حشرات مردند و در سلول شاهد 50%. البته در مورد سلول شاهد یک دشمن طبیعی زنجرک دخیل بوده است.

وقتی در سری سوم آزمایش ها دما بسیار پایین آمد، سرعت تغذیه و متابولیسم کاهش یافت. در این شرایط تنها 50% در 10 روز و فقط 62% طی 14 روز مردند. در حالیکه در سلول شاهد در هر آزمایش 18% مردند.

با وجود نتایج متفاوت، گیاه یا برگ اسپری شده نسبت به شاهد، مرگ و میر بیشتری به دنبال داشت. البته مرگ و میر در سلول کمتر از وقتی بود که دو روی گیاه تماما اسپری شده بود. در این آزمایش ها مقدار ترکیب بردو حدودا به میزان نصف کاهش یافته بود چون تنها رویه بالایی برگ اسپری شده بود. پس میزان مس قابل دسترس هم کمتر بود.

وقتی گیاه اسپری می شد کاملا مواظب بودند که ترکیب بردو روی خاک نریزد و به ریشه نرسد. تحت شرایط میدانی ممکن بود ریشه ها ترکیب بردو را جذب کنند اما اسپری برگ ها به نظر می رسد عامل مهمتری باشد.

هنوز این آزمایش ها ما را به پاسخ قطعی نرسانده است. اما نتایج قویا نشان می دهد که زنجرک ها مس را به شکلی، به وسیله ی یک محصول گیاه که تحت اثر اسپری واقع شده، از بافت برگی که روی آن قرار داشتند و تغذیه می کردند جذب می کردند. ظاهرا این سم را از شیره ی سلولی گیاه دریافت می کردند. می دانیم اسپری ترکیب بردو ظاهرا محرکه ی رشد گیاه است و از طرف دیگر می دانیم حشره کش های دیگر در شکل محلول خود توسط گیاه گرفته می شوند. اخیرا با مشاهده ی میکروسکوپیک نشان داده اند در بافت های آسیب دیده ی گیاه توسط زنجرک سیب زمینی، سوراخ هایی بوجود آمده است. در حالیکه قسمت های دهانه ی زنجرک در جستجوی بافت سالم می تواند تا اپیدرم آن طرف برگ برسد.

علائم مسمومیت از بردو

مشاهدات انجام شده در این آزمایش نشان داده است که مرگ زنجرک ها پس از اسپری بردو ویژگی های معینی دارد. پس از شروع تغذیه ی زنجرک ها روی این برگ ها، ظرف مدت 48 ساعت، رنگ حشرات از سبز روشن به زردی می گراید. دو یا سه روز بعد از تغذیه، ضعیف و غیر فعال شده و از روی برگ می افتند. پس از افتادن قادر به حرکت و برگشتن بر روی گیاه نیستند و اگر آنها را در این حال روی گیاه بگذاریم قادر به ماندن روی گیاه نیستند. این به نظر می آید یک نیروی فلج کننده باشد. مسمومیت زنجرک ها از ترکیب بردو بصورت از دست دادن قدرت فعالیت آنها است یعنی اینکه حشره قدرت پوست اندازی ندارد. بسیاری از حشرات مسموم شده در روند پوست اندازی می میرند. پوست اندازی از قسمت جلویی بدن شروع می شود و پوست این قسمت انداخته می شود اما زنجرک قادر نیست پاهای عقبی و قسمت عقبی شکم خود را آزاد کند و در حالت نیمه پوست انداخته می میرد. در بالغ ها بال ها کج شده و بدنشان از وسط خمیده می شود و در این حالت باقی می مانند تا بمیرند. اگر هم پوست بیندازد بیشتر زنده نمی مانند. مورد این مرگ ها شرایط تضعیف کننده است. اگر چه ممکن است مایع پوست اندازی به لحاظ شیمیایی تحت تأثیر قرار گرفته باشد چرا که پوست های انداخته شده گاه به جای اینکه سفید باشد آبی است (رنگ طبیعی آنها سفید است).

اندازه ی شفیره های مسموم شده

شفیره های کوچکتر زودتر می میرند. اگر فقط شفیره های کوچک در آزمایش ها بکار گرفته می شد تعداد تلفات بسیار بیشتر و مدت زمان تأثیر هم کوتاهتر می شد. بسیاری از شفیره های بزرگ اگر بیش از 48 ساعت روی گیاه اسپری شده قرار گرفته باشند، از مراحل پوست اندازی به مرحله ی بلوغ نمی رسند. اگر آزمایش ها با بالغ ها انجام می شد درصد کمتری تلف می شدند و زمان طولانی تری تا مردن آنها نیاز بود.

سمیت شیره ی گیاه

در آزمایش ها حقایق محرزی گزارش شده است. زنجرک ها با قطعات دهانی بلند مکنده ی خود بطور منحصر بفردی شیره ی گیاهی را از زیر سلول های اپیدرمی می مکیدند. این درحالی است که بر روی گیاه میزبان باقیمانده های خشک شده ی ترکیب بردو وجود داشت که اثری به لحاظ تماسی نداشت. احتمال اندکی وجود دارد که زنجرک ها مقادیر کافی ترکیب بردو را خورده باشند. چرا که زنجرک ها و دیگر حشرات مکنده ی مشابه، به راحتی روی گیاهانی که باقیمانده ی سموم مواد مختلف را دارا است به راحتی تغذیه می کنند، مانند اسپری آرسنیک که بیش از ترکیب بردو سمیت معده ای دارد. نظر قویا اعلام شده این است که زنجرک ها سم را از شیره ی گیاه جذب کرده اند. شواهد دال بر این است که پس از اسپری گیاه با ترکیب بردو، شیره ی گیاه سمی شده است. به یاد بیاوریم زنجرک هایی که تغذیه آنها محدود به سطوح اسپری نشده بود مرگ و میر بالایی داشتند. این حقایق شاهدی بر این نظریه است که عملکرد حشره کشی ترکیب بردو مربوط به تراپی (مداوای) میزبان است که پس از اسپری و خشک شدن آن بوجود می آید.

در مورد چگونگی ایجاد مسمومیت ترکیب بردو برای زنجرک ها دو احتمال می تواند وجود داشته باشد :

مس ترکیب بردو حل شده است.
مس حل شده به درون بافت گیاه نفوذ کرده است.

اگر احتمال جذب مس توسط گیاه وجود دارد و اگر این مس زنجرک ها را مسموم کرده است پس می بایست محلول ترکیب های مس مستقیما برای این حشرات، وقتی خورده شود، سمی باشد. از این رو آزمایش هایی طراحی شد تا نشان دهد آیا نمک های مس یا کلسیم با درصدهای مختلف می توانست برای حشرات سمی باشد یا نه.

سمیت مس در محلول ترکیب بردو

وقتی محلول ترکیب بردو آماده می شود، سولفات بازیک مس در ترکیب بردو عملا در لیکور مادری نامحلول است و رسوب می کند. حالا تحقیق می کنیم که آیا در محلول بالای رسوب، مس وجود دارد یا نه. به این ترتیب کار می کنیم که ببینیم محلول بالای رسوب برای زنجرک ها سمی هست یا نه؟ حالا ترکیب بردوی استاندارد یعنی 50-6-4 را آماده می کنیم. می گذاریم تا مدت دو ساعت این رسوب کاملا ته نشست کند. محلول بالای رسوب را با سیفون کردن به روی محلول می ریزیم. مقدار مناسبی هم دانه های شکر به محلول اضافه می کنیم. زنجرک ها شروع به خوردن این محلول می کنند و بطور میانگین 14 روز زنده می مانند. یعنی این محلول برای زنجرک ها سمی نبوده است. محلول را برای تحقیق وجود مس در آن، به آزمایشگاه هم می فرستیم. معلوم شد که در این محلول هیچ مسی وجود ندارد و نه برای شفیره ها و نه برای زنجرک ها بالغ سمی نبوده است.

سمیت مس برای زنجرک ها تنها ازطریق بافت گیاه منتقل می شود

در این آزمایش تلاش بر این است که سمیت مس تنها از راه گیاه بررسی شود. پس ریشه ی چند گیاه را در محلول های سولفات مس با غلظت های مختلف قرار می دهیم و بلافاصله شفیره ی زنجرک ها را روی این گیاهان قرار می دهیم. نتایج برای شفیره ها به لحاظ سن آنها اندکی متفاوت بود. بهترین نتایج با محلول سولفات مس 100-1 بدست می آید. در دمای 80 درجه ی فارنهایت، زنجرک ها و شفیره ها ظرف 6 ساعت مردند. هر چند گیاه نشانه ای از اثر مس نشان نمی داد. در دمای تقریبا 70 درجه ی فارنهایت هم 97% کل زنجرک ها در عرض 48 ساعت مردند.

برای محلول 200-1 ، 90%زنجرک ها ظرف 3 روز مردند. برای محلول 250-1 ، 100% زنجرک ها ظرف 3 روز مردند. برای محلول 300-1 ، 96% زنجرک ها ظرف 5 روز مردند. برای محلول 500-1 ، 69% زنجرک ها ظرف 5 روز مردند. برای محلول 900-1 ، 62% زنجرک ها ظرف 5 روز مردند. برای محلول 1000-1 ، 62% زنجرک ها ظرف 5 روز مردند.

این داده ها نشان می دهد که بین 5-3 روز برای همه ی محلول ها، بالاترین سمیت وجود دارد. از محلول 1000-1 تا 7500-1 ، نتیجه، مرگ و میر از 80% به 40% طی مدت تقریبا 10 روز تغییر می کند. شکل 3 صفحه 20 ، آزمایش را نشان می دهد. در حالیکه گیاه شاهد که ریشه اش در آب قرار گرفته تنها 15% مرگ و میر را طی 10 روز نشان می دهد.

آنالیز برگ ها از نظر داشتن مس

برگ گیاهانی که ریشه آنها بمدت سه روز در محلول سولفات مس قرار داشت را برای تست مس جدا می کنیم. اگر شفیره ها ظرف مدت کمتر از سه روز روی گیاهانی که در محلول های غلیظ تر قرار داشتند می مردند، این برگ ها باید مورد آزمایش قرار می گرفتند. در این آزمایش شیره برگ ها گرفته شد. برای گیاهانی که ریشه آنها در محلول های 5000-1 قرار گرفته بود، به میزان قابل قبولی مس رسوب کرد. هم به روش سولفیدهیدروژن و هم به روش فرو سیانیدپتاسیم جواب مس مثبت بود. هر چند در این آزمایش اسپری با ترکیب بردو نداشتیم ولی آزمایش نشان داد گیاه چگونه مس را جذب می کند و زنجرک هایی که روی آن تغذیه می کنند چگونه سمیت مس را از گیاه گرفته و می میرند.

اثر سولفات مس و هیدروکسیدکلسیم بر روی شفیره ی زنجرک ها

برای بررسی تأثیر اجزای مختلف ترکیب بردو، گیاهان معینی با درجات مختلف غلظت سولفات مس اسپری شدند. هفت روز متوالی هر یک از گیاهان اسپری شدند. غلظت محلول های اسپری از 500-1 تا10000-1 متغیر بود. بعد از هفتمین روز، زنجرک ها روی این گیاهان قرار گرفتند. حدود 50 در صد زنجرک ها تا مرحله ی بلوغ رشد کردند اما آنها که مردند نشانه های تیپیک "مسمومیت از بردو" را نشان دادند. زنجرک ها از روی گیاهان به زمین می افتادند و قادر به حفظ موقعیت خود نبودند. یعنی اگر دوباره روی گیاه قرار می گرفتند باز هم می افتادند. بعلاوه مرگ آنها در حالت نیمه پوست انداخته اتفاق می افتاد. گیاهان اسپری شده با هیدروکسیدکلسیم به میزان 6 پوند در 50 گالن آب، هیچ اثری بر روی شفیره زنجرک ها نداشت و شفیره های بیرون آمده از تخم ها در روی بافت گیاهان اسپری شده تا حد بلوغ رشد کردند و هیچ آسیبی ندیدند.

سمیت نسبی فرمولاسیون های مختلف ترکیب بردو و اثر آن بر گیاه

فرمول استاندارد ترکیب بردو 50-6-4 ، در بیشتر آزمایش های میدانی بوده است ولی در بعضی موارد سنگ آهک با ترکیب قدیمی 50– 4 – 4 بکار می رفت. در آزمایشگاه با مقادیر مختلف سولفات مس 5-1 پوند آزمایش شد. در جدول ص 22 نتایج اسپری و مرگ و میر زنجرک ها ارائه شده است. نتایج نشان می دهد حتی مقدار درصد کم مس در ترکیب بردو برای کنترل زنجرک ها مؤثر است. شاید چون این اثر از طریق گیاه انجام می شود و بخاطر همین شاید مانند گذشته لازم نیست محلول های قوی ترکیب بردو برای کنترل زنجرک ها داشته باشیم. آزمایش های میدانی روی لوبیا و کار روی سیب زمینی همین نتایج را داشت.

حلالیت مس ترکیب بردو و نفوذ آن بدرون بافت گیاه

آزمایش های قبلی بیانگر این احتمال است که مسمومیت زنجرک ها از مکیدن مایع خارج شده از بافت گیاهی بوده است. اینکه ماده ی سمی در گیاه چیست و چگونه در آنجا بوجود آمده است معضلی است که هنوز حل نشده باقی مانده است. نشان داده شد که زنجرک ها در تغذیه از محلول های سولفات مس بر روی گیاهان اسپری شده با سولفات مس و دیگر نمک های مس با نشانه ی تیپیک مسمومیت از ترکیب بردو می میرند. از سوی دیگر زنجرک های تغذیه شده با هیدروکسید کلسیم و محلول های نیترات کلسیم در گیاهان اسپری شده با نمک های کلسیم آنقدر مرگ و میر ندارند که کلسیم ترکیب بردو را عامل مسمومیت بدانیم و چنین مرگ و میری هم نشانه هایی از مسمومیت با بردو را نشان نداده است. اگر جزیی از ترکیب بردو عامل مسمومیت زنجرک ها باشد ظاهراً مس است. وقتی زنجرک ها روی قسمت های اسپری نشده ی برگ های اسپری شده با علائم مسمومیت از بردو می میرند قویا نشان می دهد که مس حداقل در مقادیر اندکی به درون بافت گیاه نفوذ کرده است. (Delong, 1940)

بخش دوم فصل دوم : کنترل آفات سیب زمینی با ترکیب بردو

گزارش ایستگاه تحقیقات کشاورزی نیوبرانزویک ایالت نیوجرسی - مجله سیب زمینی امریکا

تجارب سه ساله ی مقایسه گرد و اسپری ترکیب بردو که از سال 1938 تا سال 1940 در نیوجرسی آغاز شد، نشان داد که ترکیب بردو به هر شکلی که مورد استفاده قرار بگیرد، ماده استاندارد کنترل زنجرک و بیماری های سیب زمینی است. ترکیب بردو در عین موثر بودن بسیار مقرون بصرفه است و استفاده از آن آسان می باشد. سموم متعدد دیگر مسی را آزمایش کردیم و نسبت به ترکیب بردو به لحاظ کارآمدی در رتبه پایین تری قرار می گیرند. (Daines et al. 1942)

گزارش دپارتمان کشاورزی ایالات متحده - واشینگتن دی سی

اسپری ترکیب بردو با رنگ آبی – سفیدی که بر روی برگ ها باقی می گذارد دارای خاصیت چسبندگی عالی است. ترکیب بردو باید تازه آماده شود تا کارآیی خود را داشته باشد. اسپری ترکیب بردو برای کنترل زنجرک سیب زمینی بر روی گیاه سیب زمینی بکار می رود. (Howard et al. 1943)

گزارش کالج کشاورزی دانشگاه نبراسکا لینکلن - ایالت نبراسکا

ترکیب بردو که برای بیماری های گیاه سیب زمینی اهمیت دارد، برای کنترل زنجرک ها هم موثر است. ترکیب بردو باعث می شود زنجرک های جوان مدت کوتاهی پس از شفیره شدن از بین بروند. این اسپری، به محض دیده شدن اولین زنجرک ها یا پیش از زیاد شدن حشرات باید انجام شود. اسپری بردو می باید هر هفته یا دوازده روز یکبار انجام شود. برای درمان کامل، تکرار اسپری، چهار تا شش بار کافی است. (Tate and Hill 1945)

ایستگاه آزمایش ووستر ایالت اوهایو – مجله سیب زمینی امریکا

هدف از آزمایش های انجام شده طی سال های 1945 تا 1952 در ایستگاه کشاورزی اوهایو، تلاش برای یافتن مواد موثر در کنترل حشرات آفت سیب زمینی بوده است . در آزمایش های هدایت شده در ایالت اوهایو در دوره سال های 1934 تا 1944، هاپربرن بسیار شدید و نیز بیماری بلایت دیررس وجود داشت. نتایج آزمایش از این قرار بود؛ اسپری بردو سبب افزایش 53 درصدی محصول بود. از نظر کنترل زنجرک، در بخش های اسپری شده تعداد شفیره ها بطور متوسط تنها 2/1 عدد روی هر برگ، و در بخش های اسپری نشده، 4/9 شفیره روی هر برگ مشاهده شد. این تفاوت 2/8 شفیره به ازای هر برگ، به معنای کنترل 87 درصدی زنجرک ها توسط اسپری بردو می باشد. (Sleesman, 1953)

کنترل سوسک کک سیب زمینی بعنوان آفت سیب زمینی

سوسک ها مانند ملخ ها و مورچه ها، حشراتی با قطعات دهانی ساینده یا جونده می باشند. این حشرات از مواد جامد تغذیه می کنند. سوسک کک با خرد کردن برگ، ساقه، دانه، ریشه و سایر قسمت های گیاه، از آنها تغذیه می کند. آثار پارگی یا خورده شدن بخشی از اندام گیاه را برجای می گذارد. دهان سوسک ها پست ترین یا قدیمی ترین نوع دهان حشرات از نظر تکامل می باشند . نحوه تغذیه سوسک با قطعه دهانی جونده، توسط لب بالا، آرواره بالا، آرواره پایینی و لب پایینی انجام می شود. وظیفه آرواره بالا، خرد کردن و له کردن مواد غذایی است.

سوسک کک حشره جونده کوچک، جهنده و فعالی با پوسته بیضی شکل سخت و ضخیمی به طول 5/1 تا 3 میلیمتر است. سوسک کک در زیر برگ ها تغذیه کرده و برگ را سوراخ سوراخ می کند. سوراخ شدن برگ، گیاه را ضعیف کرده و به محصول آسیب وارد می کند. سوسک کک سبب مرگ برگ شده و گیاه را در معرض نابودی قرار می دهد.

سوسک کک به سختی روی برگ قابل مشاهده است. این حشره علاوه بر سیب زمینی، روی کلم، شلغم و تربچه و نیز گوجه فرنگی هجوم می آورد . لارو سوسک کک به غده های سیب زمینی آسیب بسیاری وارد می کند .

سوسک کک دشمن ویژه محصولات خانواده سیب زمینی است و هر ساله به آنها آسیب وارد می کند. سوسک کک اندکی بزرگتر از کک است و با پاهای بلند خود می تواند جهش های بلندی داشته باشد.

این حشره لکه های جوش مانندی را روی سیب زمینی بوجود می آورد که سبب کاهش ارزش سیب زمینی در بازار می شود.

سوسک کک حشره ای است که هر ساله به محصولات خانواده سیب زمینی آسیب وارد می کند. سوسک کک سیب زمینی علاوه بر سیب زمینی و محصولات یاد شده، به بادنجان نیز آسیب می زند. لارو حشره هم به ریشه ها، غده ها و ساقه های زیر زمینی سیب زمینی خسارت وارد می کند . این اواخر سوسک کک به محصول گوجه فرنگی نیز آسیب بسیار وارد کرده است، در حالیکه سیب زمینی هم در آنجا وجود داشته است. سوسک کک به تنباکو هم آسیب می زند. سوسک کک سیب زمینی در سال 1918 در ایالت کنتیکت بوفور مشاهده شد و آسیب جدی به محصول سیب زمینی وارد کرد.

کنترل سوسک کک سیب زمینی با ترکیب بردو

گزارش ایالت کنتیکت

ترکیب بردو دافع سوسک کک است و غالبا بعنوان چاره این سوسک پیشنهاد می شود، هرچند این حشره را نمی کشد .(Britton, 1918)

گزارش ها از دپارتمان کشاورزی ایالات متحده - واشینگتن دی سی

ترکیب بردو دافع سوسک کک می باشد. (Dudley, 1921)

گزارش ها از دپارتمان کشاورزی ایالات متحده - واشینگتن دی سی

در نیویورک، Stewart و همکارانش سری آزمایش های وسیعی برای نشان دادن فواید اسپری ترکیب بردو هدایت می کردند. Stewart در سال 1911 بیان می کند که اثر برجسته ی ترکیب بردو را می توان در نبود هر گونه بیماری و آسیب بسیار اندک سوسک کک مشاهده کرد . Lutman در سال 1916 گزارش داد که ترکیب بردو با پیشگیری از هاپربرن ناشی از زنجرک و نیز سوسک کک، سبب افزایش محصول شده است . تحقیق Lint در نیوجرسی به اهمیت بردو برای گیاه سیب زمینی، در بهترین کنترل سوسک کک، افزایش طول عمر گیاه و میزان محصول اشاره دارد . اکنون روشن است که بردو گیاه سیب زمینی را در برابر سوسک کک و دیگر حشرات محافظت می کند . بردو دافع حشرات مانند سوسک کک می باشد. اسپری مس برای گیاه مانع بیماری و آسیب حشره می شود. اسپری بردو محافظ گیاهان در برابر زنجرک سیب زمینی، سوسک کک و دیگر حشرات است. (Cook, 1923)

وقتی گیاهان برای کنترل بیماری با ترکیب بردو اسپری می شوند، سوسک کک به میزان قابل توجهی دفع می شود، سوسک کک حشره جهنده فعالی است و روی گیاه باقی نمی ماند و پس از اسپری گیاه، دیگر از برگ آن تغذیه نمی کند . اسپری بردو دافع سوسک کک است و این حشره را کنترل می کند. برای سوسک کک طی سالیان بسیار تمهیدی جز اسپری بردو یافت نشده است. برای رهایی از این حشره، علاوه بر اسپری ترکیب بردو، بهتر است تمامی گیاهان وحشی خانواده سیب زمینی آن حوالی را از ریشه کند، تا این سوسک جای مناسب دیگری برای تغذیه پیدا نکند. (Chittenden, 1923)

گزارش اوربان ایالت ایلی نوی

بهترین روش کنترل سوسک کک، همان توصیه هایی است که برای زنجرک گفته شد. اسپری ترکیب بردو و پوشش دادن کامل گیاه بویژه زیر برگ ها، مانع ایجاد آسیب های جدی خواهد شد. هنگامی که تعداد سوسک ها به وفور زیاد شود، ترکیب بردو را باید وقتی طول گیاه 3 یا 4 اینچ است اسپری کرد، زیرا گیاه در این مرحله از رشد خود می تواند بیشترین آسیب را از این حشره ببیند. (Pieper et al. 1930)

گزارش نیوبرانزویک از ایالت نیوجرسی

از سال 1913 به مدت 17 سال اسپری بردو روی سیب زمینی در نیوجرسی سبب افزایش محصول شده است. امروزه می دانیم که هر جا سوسک کک و زنجرک وجود دارد، اسپری بردو نتایج رضایت بخشی خواهد داشت. در طول چهار پنج سال گذشته اسپری بردو روی سیب زمینی در کنترل سوسک کک و زنجرک بخوبی عمل کرده و از این رهگذر سبب افزایش محصول شده است. کشاورزان دیگر در کارکرد بردو تردیدی ندارند و نتایج راضی کننده ای در اسپری بردو بدست می آورند . درمان با بردو سبب کاهش بسیار برجسته ی میزان آسیب سوسک کک به ازای هر برگ شده است، همانطور که تعداد برگ های مرده از آسیب زنجرک را کاهش داده است. (Martin, 1930)

گزارش ایالت ایلی نوی

اسپری بردو کنترل کننده سوسک کک سیب زمینی است. (Compton, 1932)

گزارش نیوهاون ایالت کنتیکت

اسپری بردو بهترین نتایج را در درمان پیشگیرانه سوسک کک داشته است و از آسیب سوسک کک سیب زمینی می کاهد و دافع این سوسک است .(Dunlap and Turner, 1934)

گزارش اوربان ایالت ایلی نوی و نیویورک

گرد بردو بخوبی برای کنترل سوسک کک سیب زمینی عمل می کند. (Shropshire and Compton, 1935)

گزارش دانشگاه کرنل ایتاکا - نیویورک

آسیب حشرات در لانگ آیلند، گاه از بیماری ها نیز بیشتر به سیب زمینی آسیب می زند. ترکیب بردو در عین اینکه برای کنترل بیماری های سیب زمینی کاربرد دارد، ماده استاندارد کنترل زنجرک و سوسک کک می باشد. (Skaptason, 1938)

گزارش ایستگاه آزمایش های کشاورزی نیوبرانزویک ایالت نیوجرسی

ترکیب بردو در حقیقت، ماده ی استاندارد کنترل سوسک کک، زنجرک و بیماری های سیب زمینی است. (Daines et al. 1942)

گزارش دپارتمان کشاورزی ایالات متحده - واشینگتن دی.سی

اسپری بردو، دافع سوسک کک بر روی سبزیجات و گیاهان گلده گوناگون است. (Steiner et al. 1943)

گزارش ایستگاه آزمایش های کشاورزی ووستر اوهایو – مجله سیب زمینی آمریکا

زیان وارده به محصول سیب زمینی و کاهش آن در ایالت اوهایو، از بابت زنجرک سیب زمینی و سوسک کک حتی بیش از بیماری ها بوده است. گزارش های این مقاله تحقیق در ایستگاه کشاورزی اوهایو، روی 50 ماده مختلف در سه منطقه وسیع و مجزا از یکدیگر انجام شده است . ترکیب بردو وسیعا برای کنترل زنجرک سیب زمینی، سوسک کک و بیماری های سیب زمینی بکار می رود. ایستگاه کشاورزی اوهایو در جهت یافتن حشره کش های جدید و موثرتر از ترکیب بردو تلاش می کند. (Sleesman et al. 1945)

گزارش از کنیا

سموم مسی سوسک کک را روی سیب زمینی و گوجه فرنگی کنترل می کنند .( infonet-biovision)

فرهنگ حشره شناسی

ترکیب بردو هنگامی که بر روی برگ ها اسپری شود دافع سوسک کک و زنجرک می باشد. ترکیب بردو تا حدی کشنده ی تخم حشرات هم هست. ترکیب بردو اثر دیرپایی دارد وشیره گیاه را برای حشرات سمی می کند . Dhooria, 2008))

کتاب آفات حشره سیب زمینی

کاربرد ترکیب بردو با آندوسولفان سوسک کک را کنترل می کند .(Giordanengo et al. 2013)

توضیح مولف - درحالیکه تولید آندوسولفان بخاطر اثرات سوء بسیار آن بر روی انسان ها، از سال 2011 ممنوع اعلام شده است.

کنترل سوسک تاول بعنوان آفت سیب زمینی

گزارش دپارتمان کشاورزی ایالات متحده – واشینگتن دی سی

سوسک تاول حشره جونده ای است که به سیب زمینی بیش از سایر محصولات علاقمند است. این سوسک علاوه بر سیب زمینی به حبوبات و بقولات، نخود، انواع کلم و برخی دیگر گیاهان حمله می کند.

سوسک تاول علاوه بر برگ، ساقه گیاه را نیز می خورد. هنگامی که این سوسک بر روی محصولی می نشیند، در عرض چند روز آن را نابود می کند و معمولا این رویداد از ماه ژوئیه تا سپتامبر رخ می دهد .

گزارش ایلی نوی در ایالت ایلی نوی

سوسک تاول با اسپری کامل بردو در گیاهان مختلف از جمله سیب زمینی کنترل می شود. بردو دافع سوسک تاول است . (Pieper et al. 1930)

گزارش از ایالت های ایلی نوی و نبراسکا

ترکیب بردو دافع سوسک تاول است . (Bare, 1937) برای کنترل سوسک تاول راهی جز اسپری ترکیب بردو که دافع این سوسک است، وجود ندارد. ترکیب بردو دافع سوسک تاول است و با اسپری بردو دیگر نیازی به درمان های دیگر محصولات باغی وجود نخواهد داشت .(Compton, 1932) ترکیب بردو دافع سوسک تاول روی گیاه سیب زمینی و دیگر گیاهان است و مانع آسیب به گیاه می شود. (Shropshire and Compton 1935)

از کتاب حشرات آفت سیب زمینی

ترکیب بردو دافع خوبی برای سوسک تاول است و بخوبی در برابر این سوسک، از محصول سیب زمینی محافظت خواهد کرد . (Giordanengo et al. 2013)

کنترل شپشه بعنوان آفت سیب زمینی

اگر اسپری بردو بطور مرتب بر روی گیاه سیب زمینی انجام شود، در معرض شپشه قرار نخواهد گرفت. (Pieper et al. 1930)