Mung bean halo blight

بیماری گیاهی بلایت هاله ای یکی از بیماری های مهم و بذرزاد روی ماش و دیگر حبوبات می باشد. این بیماری در طی سال های اخیر مشکلات فراوانی را برای کشاورزان مناطق مختلف به وجود آورده است.

علائم بیماری بلایت هاله ای ماش:

علائم بیماری گیاهی بلایت هاله ای ماش روی برگ ها شامل هاله ای زرد رنگ و گسترده، همراه با نقاط قهوه ای و کوچک با اندازه تقریبی یک الی دو میلی متر می باشد. این نقاط مدور به صورت پراکنده و در هر دو سمت برگ ها شکل می گیرد. علائم بیماری روی غلاف ها به شکل لکه های مدور، آجری رنگ و آبدار می باشد. در بعضی مواقع ممکن است روی غلاف ها، شیره باکتریایی تیره رنگ نیز مشاهده شود. گیاهچه های آلوده، منبع اصلی برای آلودگی ثانویه بوته ها می باشند. نشانه های بیماری بلایت هاله ای ماش روی برگ های مسن در مقایسه با برگ های جوان، دارای هاله و نقاط کوچکتری هستند.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی بلایت هاله ای ماش:

عامل بیماری گیاهی بلایت هاله ای ماش، باکتری Pseudomonas savastanoi می باشد. شرایط آب و هوایی مرطوب و محدوده دمای 18 الی 23 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. بیشترین میزان آلودگی در زمان گلدهی بوته ها قابل مشاهده است. عامل این باکتری توسط باران یا آبیاری بارانی جابجا می گردد. این بیماری به طور غالب روی برگ های جوان قابل مشاهده است.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری بلایت هاله ای ماش:

• تناوب زراعی با محصولات زراعی غیر میزبان
• جمع آوری بقایای گیاهی بعد از برداشت محصول
• عدم کشت مجاور با حبوبات به خصوص لوبیا
• کشت بذور عاری از بیماری
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر قبل از کاشت با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بلافاصله بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار در هنگام باز شدن اولین برگ ها

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

Mung bean powdery mildew

بیماری سفیدک سطحی یا سفیدک پودری روی طیف وسیعی از گیاهان ایجاد آلودگی می نماید. عامل این بیماری باعث آسیب به محصولاتی از جمله کاهو، خیار، هندوانه و حبوبات می شود.

علائم بیماری سفیدک سطحی ماش:

بیماری گیاهی سفیدک سطحی ماش توانایی ایجاد آلودگی روی تمام بافت های سبز این گیاه را دارا می باشد. علائم اولیه بیماری شامل تشکیل بافت های پودری، سفید، کوچک و مدور در سطح بالایی برگ می باشد. به مرور بافت خاکستری رنگی روی سطح زیرین برگ و بافت های دیگری از جمله ساقه و غلاف گسترش پیدا می کند. با توسعه آلودگی برگ های آلوده پیچ خورده و از حالت طبیعی خارج می شوند. در مواقعی که شدت آلودگی بالا باشد، برگ ها زرد شده و زودتر از موعد از ساقه جدا می شوند. علائم بیماری سفیدک سطحی ماش ابتدا روی برگ های مسن بوته قابل مشاهده هستند. بیشترین خسارت و تاثیر آلودگی را می توان در زمان گلدهی بوته مشاهده نمود.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی سفیدک سطحی ماش:

عامل بیماری گیاهی سفیدک سطحی ماش، قارچ Podosphaera fusca می باشد. ماندگاری این قارچ روی میزبان های زنده صورت می گیرد، در نتیجه کشت مجاور به هم حبوبات می تواند باعث توسعه و ماندگاری آلودگی شود. به طور غالب جابجایی بافت های بیماری زا توسط باد صورت می گیرد. شرایط آب و هوایی نیمه مرطوب و محدوده دمای 20 الی 25 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. کشت زود هنگام بوته های ماش می تواند تاثیر زیادی در جلوگیری از تکمیل چرخه بیماری می شود.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری سفیدک سطحی ماش:

• استفاده از ارقام دارای مقاومت نسبی
• تناوب زراعی چهار ساله با گیاهان غیر میزبان
• جمع آوری و سوزاندن بقایای آلوده
• در صورت امکان کشت زودتر از موعد
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر قبل از کاشت با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بلافاصله بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار در هنگام باز شدن اولین برگ ها

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

Mung bean bacterial wilt

عامل بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای ماش باعث آسیب به اکثر گیاهان خانواده حبوبات از جمله لوبیا، لوبیا سفید، سویا و ماش سیاه می شود.

علائم بیماری پژمردگی باکتریایی ماش:

علائم بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای ماش روی برگ ها شامل زخم های بزرگ، نامنظم، خشک و قهوه ای رنگ می باشد. با گسترش بیماری، این زخم ها به یکدیگر ملحق شده و هاله ای زرد رنگ و به صورت نامنظم در اطراف بافت خشک شده تشکیل می شود. در ادامه روند توسعه آلودگی رنگ قسمت های آلوده برنزی شده و ظاهری سوخته به خود می گیرند. با وزش باد قسمت های خشک شده به راحتی از برگ ها جدا می شود. به دلیل بذر زاد بودن این بیماری، آلودگی اولیه جوانه های بذری باعث پژمرده شدن و از بین رفتن گیاهچه در مراحل اولیه رشد می شود. بیماری گیاهی پژمردگی باکتریایی ماش در نهایت باعث نابودی گل های تشکیل شده روی بوته و یا تولید غلاف های کوچک می گردد.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی پژمردگی باکتریایی ماش:

عامل بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای ماش، باکتری Curtobacterium flaccumfaciens می باشد. صدمات مکانیکی، وزش شدید باد و باران از عوامل موثر در نفوذ باکتری به بوته های سالم می باشد. بر عکس دیگر بیماری های باکتریایی، توسعه این باکتری نیاز فراوانی به شرایط مرطوب ندارد. شرایط آب و هوایی نیمه مرطوب و محدوده دمای 27 الی 31 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری پژمردگی باکتریایی ماش:

• استفاده از بذور عاری از بیماری
• تناوب زراعی با محصولات غیر میزبان
• حذف علف های هرز میزبان بیماری مثل گیاه پیچ اناری
• عدم کشت مجاور به هم ماش، سویا و گونه های لوبیا
• استفاده از ارقام مقاوم به بیماری
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر قبل از کاشت با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بلافاصله بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار در هنگام باز شدن اولین برگ ها

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

Mung bean anthracnose

بیماری گیاهی آنتراکنوز ماش توانایی ایجاد آلودگی روی تمام قسمت های هوایی گیاه را دارا می باشد. در بعضی از منابع به بیماری آنتراکنوز ماش، بیماری لکه سیاه نیز گفته می شود. این بیماری می تواند در تمام سنین رشد گیاه روی بوته های ماش ایجاد آلودگی نماید. عامل بیماری آنتراکنوز ماش علاوه بر این محصول روی گیاهان مختلفی از جمله لوبیا، باقلا ، عدس، نخود، سویا و فلفل نیز بیماری زا می باشد.

علائم بیماری آنتراکنوز ماش:

علائم بیماری گیاهی آنتراکنوز ماش روی برگ و غلاف شامل لکه های مدور، سیاه و آبسوخته همراه با حاشیه ای باریک، نارنجی و قرمز رنگ می باشد. قسمت مرکزی این لکه ها کمی فرورفته و دارای رنگ تیره تری در مقایسه با بخش خارجی لکه ها دارا می باشند. در صورت وقوع آلودگی در مراحل ابتدایی رشد و هنگام جوانه زنی بذور گیاهچه های اولیه از بین می روند. بذور آلوده دارای رنگ تیره تری در مقایسه با بذور سالم هستند.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی آنتراکنوز ماش:

عامل بیماری گیاهی آنتراکنوز ماش، قارچ Colletotrichum lindemuthianum می باشد. شرایط آب و هوایی مرطوب و محدوده دمای 26 الی 30 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی این قارچ، روی بافت های باقی مانده آلوده در داخل خاک و روی بذور آلوده صورت می گیرد. با آلودگی بذور احتمال از بین رفتن گیاهچه ها در ابتدای رشد افزایش پیدا می کند. باد و آبیاری بارانی نقش فراوانی در گسترش عامل بیماری دارند.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری آنتراکنوز ماش:

• استفاده از بذور عاری از بیماری
• تناوب زراعی با محصولات غیر میزبان
• جمع آوری بقایای آلوده گیاهی بعد از برداشت
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر قبل از کاشت با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بلافاصله بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار در هنگام باز شدن اولین برگ ها

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی