Bell Pepper Phytophthora Blight

این بیماری به نام‌های دیگری از جمله پوسیدگی فیتوفتورای ریشه، بلایت فیتوفتورایی و پوسیدگی طوقه نیز معروف است. عامل بیماری گیاهی بلایت فیتوفتورایی فلفل دلمه علاوه بر فلفل به محصولاتی مانند خیار، هندوانه، گوجه فرنگی، کدو، لوبیا، بادمجان و طالبی نیز آسیب می‌رساند.

علائم بیماری بلایت فیتوفتورایی فلفل دلمه:

این قارچ باعث ایجاد آلودگی روی تمام قسمت‌های بوته فلفل دلمه می‌شود. علائم بیماری روی طوقه و اطراف ریشه، به‌ شکل زخم های گسترده، قهوه ای یا سیاه رنگ دیده می‌شود. با آلودگی ساقه، زخم های تیره به اندازه پنج سانتی‌متر روی ساقه و شاخه ها ایجاد می شود. نشانه های بیماری روی برگ به صورت پژمردگی و گاهی همراه با زخم های دایره‌ای شکل، به رنگ قهوه‌ای یا خاکستری دیده می‌شود. علائم اولیه بیماری گیاه بلایت فیتوفتورایی فلفل دلمه روی میوه به شکل زخم های سبز تیره و آبسوخته است. با ادامه بیماری، میوه‌های آلوده تیره و چروکیده می‌شوند و روی بوته باقی می‌مانند. در بعضی مواقع بافت سفید رنگ روی میوه آلوده  قابل مشاهده است.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی بلایت فیتوفتورایی فلفل دلمه:

عامل بیماری گیاهی بلایت فیتوفتورای فلفل دلمه قارچ Phytophthora Capsici است. برای جلوگیری از آلودگی بوته‌ها، بایستی از کشت متناوب محصولات میزبان بیماری به مدت سه سال خودداری شود. آب و هوای مرطوب و محدوده دمایی 24 تا 29 درجه سانتی‌گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. انتقال آلودگی روی بافت‌های هوایی، از طریق باران همراه باد شدید اتفاق می‌افتد. این قارچ از طریق آبیاری ردیفی نیز از گیاهی به گیاه دیگر منتقل می‌شود.

راه‌های پیشگیری و کنترل بیماری بلایت فیتوفتورایی فلفل دلمه:

• عدم کشت در زمین‌های گود
• زه کش مناسب خاک
• کاشت گیاهان عاری از بیماری
• جمع آوری بقایای آلوده گیاهی
• تناوب زراعی سه ساله با ذرت یا غلات
• سمپاشی با بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سمپاشی برگ‌های ابتدایی با نسبت 5 در هزار

- سمپاشی بوته هنگام تشکیل میوه با نسبت 5 در هزار

- تکرار سمپاشی با نسبت 5 در هزار با فواصل ده روزه تا قبل از برداشت

Bell Pepper Powdery Mildew

یکی از بیماری‌های رایج  گیاهان سفید سطحی است. قارچ عامل بیماری گیاهی سفیدک سطحی فلفل دلمه علاوه بر این محصول به دیگر محصولات کشاورزی از جمله پیاز، گوجه فرنگی، بادمجان، سیر و کتان نیز آسیب می‌رساند.

علائم بیماری سفیدک سطحی فلفل دلمه:

علائم بیماری گیاهی سفیدک سطحی فلفل دلمه در ابتدا روی برگ‌های قدیمی بوته قابل مشاهده هستند. در مراحل ابتدایی بیماری، روی سطح بالایی برگ‌ها بافت‌های سبز روشن یا رنگ پریده شکل می گیرد. با گسترش بیماری این قسمت‌ها زرد شده و لبه برگ‌های آلوده به سمت داخل پیچیده می شوند. به مرور روی سطح زیرین برگ‌های آلوده، بافت قارچی خاکستری یا سفید رنگ شکل گرفته و در نهایت برگ‌ها به شکل بافت مرده درآمده و از شاخه جدا می‌شوند. با از بین رفتن برگ‌ها، علاوه بر ضعف عمومی گیاه، میوه‌هایی فاقد کیفیت یا آفتاب سوخته تولید می‌شوند.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی سفیدک سطحی فلفل دلمه:

عامل بیماری گیاهی سفیدک سطحی فلفل دلمه قارچ Leveillula Taurica است. باد نقش اصلی در جابجایی عامل بیماری دارد. آب و هوای نیمه مرطوب و محدوده دمایی 20 تا 24 درجه سانتی‌گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی عامل بیماری روی میزبان‌های ثانویه این بیماری صورت می‌گیرد.

راه‌های پیشگیری و کنترل بیماری سفیدک سطحی فلفل دلمه:

• افزایش فواصل بین ردیف‌ها و بوته‌ها
• اجتناب از مصرف بیش از اندازه کودهای دارای نیتروژن
• جمع‌آوری تمام بقایای گیاهی و علف‌های هرز
• استفاده از ارقام مقاوم به بیماری
• سمپاشی با بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سمپاشی برگ‌های ابتدایی با نسبت 5 در هزار

- سمپاشی بوته هنگام تشکیل میوه با نسبت 5 در هزار

- تکرار سمپاشی با نسبت 5 در هزار با فواصل ده روزه تا قبل از برداشت

Bell Pepper Anthracnose

بیماری گیاهی آنتراکنوز به طیف وسیعی از محصولات کشاورزی آسیب می‌رساند. عامل بیماری گیاهی آنتراکنوز فلفل دلمه علاوه بر این محصول روی محصولات دیگری همچون سیب، بادام، گوجه فرنگی، هلو، توت فرنگی، بادمجان، کرفس، مرکبات و ... تاثیرگذار است.

علائم بیماری آنتراکنوز فلفل دلمه:

به طور معمول علائم این بیماری، روی میوه‌هایی که در حال رسیدن هستند بیشتر دیده می‌شود. در مواقعی که شدت بیماری بالا باشد، علائم آلودگی روی ساقه و برگ‌ها نیز قابل مشاهده است. نشانه های بیماری گیاهی آنتراکنوز فلفل دلمه روی میوه‌های در حال رسیدن به شکل زخم‌های آبسوخته، فرورفته، دایره ای یا کمی زاویه دار و در اندازه‌های متفاوت است. با گسترش سریع آلودگی روی میوه، زخم‌های تیره به یکدیگر پیوسته و بزرگتر می‌شوند. در صورت وجود رطوبت کافی بافت قارچی خاکستری یا صورتی رنگ روی این بخش‌ها تشکیل می‌شود. نشانه‌های بیماری که به ندرت روی ساقه و برگ‌ها مشاهده می‌شود، به صورت نقاط خاکستری، نامنظم و همراه با حاشیه تیره دیده می‌شوند.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی آنتراکنوز فلفل دلمه:

عامل بیماری گیاهی آنتراکنوز فلفل دلمه قارچ Colletotrichum Acutatum است. باد و باران نقش زیادی در جابجایی عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی عامل بیماری روی بذور و بقایای گیاهی داخل خاک صورت می گیرد. برای جلوگیری از وقوع آلودگی بایستی از کشت متوالی فلفل دلمه با گیاهان میزبان به خصوص گوجه فرنگی، بادمجان و توت فرنگی اجتناب کرد. آب و هوای مرطوب و محدوده دمای 20 تا 27 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد.

راه‌های پیشگیری و کنترل بیماری آنتراکنوز فلفل دلمه:

• تناوب زراعی سه ساله با گیاهان غیرمیزبان
• کاشت بذور و پایه‌های عاری از بیماری
• شخم عمیق زمین بعد از برداشت
• جمع آوری تمام بقایای گیاهی بعد از برداشت
• مبارزه با علف‌های هرز به خصوص تاجریزی، تاتوره و اطلسی
• سمپاشی با بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سمپاشی برگ های ابتدایی با نسبت 5 در هزار

- سمپاشی بوته هنگام تشکیل میوه با نسبت 5 در هزار

- تکرار سمپاشی با نسبت 5 در هزار با فواصل ده روزه تا قبل از برداشت

Bell Pepper Bacterial Canker

بیماری گیاهی شانکر باکتریای فلفل دلمه به بوته های فلفل دلمه، گوجه فرنگی و فلفل تند آسیب فراوانی می رساند. نشانه های بیماری شانکر باکتریایی فلفل دلمه، شباهت زیادی به علائم بیماری لکه باکتریایی این محصول دارد.

علائم بیماری شانکر باکتریایی فلفل دلمه:

علائم این بیماری روی قسمت‌های هوایی بوته قابل مشاهده است. بیماری گیاهی شانکر باکتریای فلفل دلمه باعث ایجاد زخم‌های کوچک، پراکنده، خاکستری و برآمده روی برگ‌ها می شود. با ادامه بیماری زخم‌ها بزرگ تر، قهوه‌ای‌ رنگ، بافت مرده، همراه با هاله ای روشن می‌شود. نشانه های بیماری روی میوه به شکل زخم‌های برآمده و سفید رنگ است. گاهی این بیماری باعث ایجاد زخم‌های خشک و طولی روی ساقه می‌شود. در مراحل پایانی بیماری، گیاه پژمرده شده و در نهایت از بین می‌رود.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی شانکر باکتریایی فلفل دلمه:

عامل بیماری گیاهی شانکر باکتریای فلفل دلمه، باکتری Clavibacter Michiganensis است. آب و هوای مرطوب و محدوده دمای 25 تا 30 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. این باکتری از طریق زخم‌های سطحی و صدمات فیزیکی وارد بخش‌های مختلف بوته می‌شود. این باکتری روی بقایای گیاهی و بذور آلوده زمستان گذرانی می کند. تراکم بالای بوته ها، آبیاری بارانی، حشرات و ادوات کشاورزی تاثیر زیادی در گسترش عامل بیماری دارند.

راه‌های پیشگیری و کنترل بیماری شانکر باکتریایی فلفل دلمه:

• استفاده از بذور سالم
• کشت پایه های عاری از بیماری
• افزایش فاصله بین ردیف‌ها و بوته ها
• تناوب با گیاهانی به جز خانواده صیفی‌جات
• سمپاشی با بردوفیکس به شرح زیر:

- ضدعفونی بذر با نسبت 10 در هزار

- ضدعفونی خاک بعد از کاشت با نسبت 10 در هزار

- سمپاشی برگ‌های ابتدایی با نسبت 5 در هزار

- سمپاشی بوته هنگام تشکیل میوه با نسبت 5 در هزار

- تکرار سمپاشی با نسبت 5 در هزار با فواصل ده روزه تا قبل از برداشت