Mango powdery mildew

سفیدک پودری یکی از بیماری های رایج محصولات کشاورزی است، ولی عامل بیماری سفیدک پودری انبه تنها باعث آسیب به درخت انبه می شود. بیشترین میزان خسارت را می توان در زمان رشد گل آذین هاذینبآ و هنگام رسیدن میوه مشاهده نمود.

علائم بیماری سفیدک پودری انبه:

علامت بارز بیماری گیاهی سفیدک پودری انبه روی برگ، گل و میوه شامل بافت پودری سفید یا خاکستری می باشد، که به مرور اندام های زیر این پوشش قهوه ای می شوند. اولین نشانه های بیماری روی شکوفه ها و گل آذین قابل مشاهده است. شکوفه های آلوده باز نشده و از شاخه می ریزند. این بیماری باعث خارج شدن شاخه ها از حالت طبیعی نیز می شود. نشانه های بیماری روی میوه شامل رشد بافت پودری روی سطح میوه، بازماندن از رشد و ریزش از درخت می باشد. در بعضی مواقع که شدت بیماری بالا باشد، بافت های بنفش یا قهوه ای رنگ روی سطح پوست میوه تشکیل می شود. این بیماری باعث تغییر رنگ برگ ها به سبز تیره یا قهوه ای و تشکیل بافت خاکستری روی آن ها می شود.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی سفیدک پودری انبه:

عامل بیماری گیاهی سفیدک پودری انبه، قارچ Oidium mangiferae می باشد. شرایط آب و هوایی مرطوب و محدوده دمای 20 الی 25 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی عامل بیماری روی بقایای گیاهی آلوده صورت می پذیرد. باد نقش اساسی در جابجایی عامل بیماری دارد. به طور معمول برگ های جوان و گل آذین ها حساسیت بیشتری نسبت به بیماری دارند.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری سفیدک پودری انبه:

• جمع آوری و سوزاندن بقایای گیاهی
• کاشت ارقام مقاوم به بیماری
• استفاده از کودهای دارای پتاسیم
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- سم پاشی درختان با نسبت 10 در هزار بعد از هرس در زمستان

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی درخت

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از رسیدن میوه

Mango anthracnose

بیماری گیاهی آنتراکنوز انبه به عنوان مخرب ترین بیماری قبل و بعد از برداشت انبه محسوب می شود. عامل بیماری آنتراکنوز باعث آسیب به محصولات کشاورزی فراوانی از جمله موز، سیب، لوبیا، نخود، مرکبات، زیتون، توت فرنگی و ... می شود. علائم این بیماری را می توان روی بافت های هوایی درختان مشاهده نمود.

علائم بیماری آنتراکنوز انبه:

علائم ابتدایی بیماری گیاهی آنتراکنوز انبه روی گل ها، شامل نقاط کوچک و سیاه رنگ می باشد. در ادامه روند بیماری این نقاط گسترش یافته و تمام سطح دمگل را می پوشاند. آلودگی دمگل، باعث ریزش گل و کاهش باردهی درخت می شود. این بیماری باعث ایجاد لکه ها و نقاط تیره همراه با هاله زرد رنگ روی برگ های جوان نیز می شود. نشانه های بیماری روی میوه شامل زخم های سیاه، نامنظم و آفتاب سوخته می باشد. میوه هایی که به شدت آلوده شده اند قبل از رسیدن از درخت می ریزند. میوه های در حال رسیدن حساسیت بیشتری نسبت به عامل بیماری دارند.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی آنتراکنوز انبه:

عامل بیماری گیاهی آنتراکنوز انبه قارچ Colletotrichum gleosporioidesمی باشد. شرایط آب و هوایی بسیار مرطوب و محدوده دمای 25 الی 30 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی عامل بیماری روی برگ ها و سرشاخه های آلوده درخت صورت می گیرد. آبیاری پاششی و باران باعث جابجایی عامل بیماری می گردد.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری آنتراکنوز انبه:

• کاشت ارقام مقاوم به بیماری
• هرس و جمع آوری بقایای گیاهی
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

-  سم پاشی درختان با نسبت 10 در هزار بعد از هرس در زمستان

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گلدهی درخت

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از رسیدن میوه

- سم پاشی درختان به محض مشاهده اولین علائم و تکرار سم پاشی هر دو هفته یک بار

Mango red rust

بیماری گیاهی زنگ قرمز یا لکه برگی جلبکی انبه، توسط ایجاد آلودگی روی برگ درختان باعث کاهش فتوسنتز و کاهش محصول می شود. عامل این بیماری توانایی آسیب به محصولاتی از جمله چای، قهوه، نخل، آووکادو، نارگیل و مرکبات را دارا می باشد.

علائم بیماری زنگ قرمز انبه:

نشانه های بیماری گیاهی زنگ قرمز انبه به طور معمول روی برگ ها قابل مشاهده هستند، ولی در صورت افزایش شدت بیماری سرشاخه های جوان نیز آلوده می شوند. علائم اولیه بیماری روی برگ شامل لکه های مدور، سبز تیره و خاکستری بوده، که در ادامه روند بیماری قرمز یا نارنجی رنگ شده و به صورت نامنظم گسترش می یابد. این لکه ها که در دو سمت برگ قابل مشاهده هستند، در ابتدا اندازه ای در حدود دو میلی متر دارند، ولی با توسعه بیماری به اندازه یک سانتی متر هم می رسند. با جدا کردن عامل بیماری از روی برگ می توان تغییر رنگ بافت برگ ها به خاکستری روشن را نیز مشاهده نمود.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی زنگ قرمز انبه:

عامل بیماری گیاهی زنگ قرمز انبه، جلبکCephaleuros virescens می باشد. شرایط آب و هوایی بسیار مرطوب و محدوده دمای 25 الی 30 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. باران اصلی ترین نقش را در جابجایی عامل بیماری دارد. زمستان گذرانی عامل بیماری داخل برگ ها و یا سرشاخه های آلوده در سطح باغ صورت می گیرد.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری زنگ قرمز انبه:

• هرس به موقع درختان و افزایش تهویه
• کوددهی و تغذیه مناسب درختان
• جمع آوری بقایای گیاهی و علف های هرز اطراف درخت
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- سم پاشی درختان با نسبت 10 در هزار بعد از هرس در زمستان

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گل دهی درخت

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از رسیدن میوه

- سم پاشی درختان به محض مشاهده اولین علائم و تکرار سم پاشی هر دو هفته یک بار

Banana bacterial wilt

بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای یکی از بیماری های مخرب روی موز است. عامل باکتریایی پژمردگی موز تنها دارای میزبان های وحشی از جمله گوش فیلی گرمسیری و کرچک است. علائم بیماری روی گیاهان جوان شدیدتر است. عامل این بیماری به تمامی قسمت های گیاه حمله می کند.

علائم بیماری پژمردگی باکتریایی موز:

بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای موز در ابتدا باعث زردی برگ ها می شود. با توسعه روند آلودگی، برگ های آلوده پژمرده شده و به رنگ قهوه ای در می آیند. برگ های آلوده از ناحیه اتصال به تنه شکسته شده و از درخت آویزان باقی می مانند. با برش عرضی از ناحیه ساقه می توان تیره شدن آوندها و ترشح شیره خاکستری رنگ را مشاهده نمود. در صورت وقوع آلودگی قبل از رشد میوه، جوانه های نر سیاه شده و علائم پوسیدگی خشک را نشان می دهد. نشانه دیگر این بیماری، زرد شدن پوست میوه و زودرس شدن ظاهری آن ها در خوشه می باشد. قسمت خوراکی میوه های آلوده به رنگ قهوه ای و آجری در می آید.

عامل بیماری، نحوه انتشار و چرخه زیستی پژمردگی باکتریایی موز:

عامل بیماری گیاهی پژمردگی باکتریای موز باکتری Xanthomonas campestrisمی باشد. این بیماری به راحتی توسط حشرات، تجهیزات کشاورزی، حیوانات و ریشه های زمینی آلوده جابجا می شود. شرایط آب و هوایی بسیار مرطوب و محدوده دمای 25 الی 35 درجه سانتی گراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. خاک های اسیدی و دارای کمبود مواد غذایی بستر مناسبی را برای رشد بیماری فراهم می کنند. زمستان گذرانی عامل بیماری روی بافت های گیاهی، خاک و میزبان های ثانویه وحشی صورت می گیرد.

راه های پیشگیری و کنترل بیماری پژمردگی باکتریایی موز:

• استفاده از نهال های عاری از بیماری
• جمع آوری و حذف گیاهان آلوده
• حذف جوانه های نر اضافی
• رعایت بهداشت زراعی تجهیزات کشاورزی
• استفاده از بردوفیکس به شرح زیر:

- آبیاری درختان با نسبت 10 در هزار

- سم پاشی درختان با نسبت 10 در هزار بعد از برداشت

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از گل دهی درخت

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار بعد از گلدهی

- سم پاشی با نسبت 5 در هزار قبل از رسیدن میوه